«Մարշալ Բաղրամյան» կայարանից նստում եմ կիսադատարկ վագոն: Դիմացս՝ տատի գրկի մեջ, ատրճանակով երեխա է:
Նայում է ուսիս:
Գնացքը շարժվում է, թափ հավաքում:
Երեխան ատրճանակի փողը պահում է իմ ուղղությամբ, կրակ բացում:
Տատը ծիծաղում է:
Ես ծիծաղում եմ:
«Երիտասարդական» - հնչում է վագոնի բարձրախոսի մշտաբնակ կնոջ ձայնը: Կանգնում եմ, քայլում դեպի դուռը: Հանկարծ մարմնիցս ճողփյունով արյան շիթեր են ցայտում:
Ես ընկնում եմ ինձնից բաժանվող նոր արյան մեջ:
Երեխան իջնում է տատի գրկից, նստում մեջքիս:
Ընտրություններից հետո Գագիկ Ծառուկյանն ու նրա կուսակցությունը հայտնվեցին միաժամանակ երկու գործընթացն...
Քարոզարշավի ընթացքում Փաշինյանի համար Լեռնանիստից բերած գառի խաշլամով սեղան բացած Սասուն Միքայելյանի...
Հանրայինում առաջին համարների բանավեճի ժամանակ Զավենիչին առաջարկելով ընդդեմ «Ուժեղ Հայաստան»-ի գրավոր...
Այս օրերին շատերն են գրում-խոսում ԿԸՀ թվանկարչության մասին, քննադատում են, ծաղրում են, հարցեր են բար...
