«Հրապարակի» զրուցակիցն Արցախի «Արդարություն» կուսակցության համահիմնադիր Հակոբ Հակոբյանն է:
- Մայիսի 3-ին ԱԺ-կառավարություն հարցուպատասխանի ժամանակ վարչապետ Փաշինյանը մի շարք հայտարարություններով է հանդես եկել: Նա տարբեր թեմաներից է խոսել` հայրենասիրության իր պատկերացումներից, խաղաղության իր բանաձեւից՝ մինչեւ հայոց թագավորների արձաններ:
- Առհասարակ, Նիկոլ Փաշինյանի բոլոր հայտարարությունները` 2018 թվականից սկսած, որոնք կապված են դիվանագիտական հարաբերությունների հետ` Արցախի մասով, համարում եմ խիստ վտանգավոր եւ մտահոգիչ: Այն պահից, երբ թավշյա հեղափոխությունը գերադասեցին արցախյան ազատամարտից, սկսվեց մեր պարտությունը: Այդտեղից ակնհայտ դարձավ, որ այս մարդիկ եկել են Արցախի հարցն իրենց ձեւով լուծելու` Ադրբեջանին հանձնելու տարբերակով: Մեծ հաշվով, չեմ ուզում երկար-բարակ խոսել Փաշինյանի երեկվա հայտարարությունների մասին, որովհետեւ նա նմանատիպ ելույթներ շատ է ունեցել, կապ չունի՝ Ազգային ժողովում, կառավարության նիստի ժամանակ, թե առցանց ասուլիսի տարբերակով, որը Փաշինյանի համար, կարծես, ավանդույթ է դարձել: Փոքր դոզաներով հասարակությանը պատրաստում է նրան, որ Արցախը տալով՝ հանգիստ ապրելու են մարդիկ:
- Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ ռազմավարական թիվ մեկ խնդիրը եւ անվտանգության ապահովման միակ եղանակը համապարփակ խաղաղության հաստատումն է։ Բայց խաղաղության հասնելու իր պարամետրերը կարող են հայ ժողովրդի համար ընդունելի չլինել:
- Կարծում եմ, որ նրանք շատ լավ հասկանում են, թե ինչի են գնում: Իրենց սկսած պրոցեսի վերջակետն այն է, որ հասարակությունը համակերպվի Արցախի հանձնմանը: Ասել է թե՝ անհնար է պահել Արցախը։ Իսկ իրենք անմեղ են, իբրեւ՝ ամեն ինչ արեցին Արցախը պահելու համար, բայց չստացվեց: Օրվա իշխանությունը փորձում է իր իշխանության կյանքը երկարացնել հենց այս մեթոդով: Ըստ իս` Փաշինյանի բոլոր հայտարարություններն են մտահոգիչ, ես նրա հայտարարություններից ինչ-որ մի հատված չեմ կարող առանձնացնել: Ամեն դեպքում, հասարակությանն այդ թեզերով խաբել նրանց մոտ չի ստացվում: Վերջին սոցհարցումները եւս ցույց տվեցին, որ Հայաստանի բնակչության 60 տոկոսից ավելին դժգոհ է Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունից ու վարած քաղաքականությունից: Այնուամենայնիվ, այս իշխանություններին ոչինչ չի կանգնեցնում, պրոցեսները, հասարակությունից անկախ, գնում են այն ճանապարհով, որով Նիկոլ Փաշինյանն է ուզում: Դրա վառ ապացույցն այժմ Վաշինգտոնում տեղի ունեցող բանակցություններն են, որոնք, կարծես, արդեն իսկ գրավոր ձեւակերպումների մակարդակի են հասել՝ հավասարեցնելով Արցախում ապրող հայերին ու Հայաստանը ենթադրաբար լքած ադրբեջանցիներին:
- Այդ բանակցություններից առհասարակ Դուք ի՞նչ սպասելիքներ ունեք` դրական եւ բացասական առումներով:
- Որեւէ դրական սպասելիք չկա: Բազմիցս ասել ենք, որ Հայաստանի օրվա իշխանությունները, ցավոք, բանակցություններում որեւէ բեկում չեն կարող մտցնել, քանի դեռ նրանք բանակցության առարկայից չեն դարձել բանակցող կողմ:
- Այս պարագայում ի՞նչ լուծում կարող է ստանալ Արցախը: Ի՞նչ ճակատագրի է արժանանալու բլոկադայի մեջ հայտնված երկիրը:
- Արցախի ճակատագիրը որոշելու է Արցախում ապրող հայը: Որեւէ այլ մեկը, ոչ մի իշխանություն եւ իշխանավոր չեն կարող մեր փոխարեն որոշել: Իհարկե, նահանջներ, վնասներ ու պարտություններ կարող են լինել, սակայն Արցախի հարցը չի կարող մեկընդմիշտ փակվել, քանի դեռ այստեղ ապրում է գոնե մեկ հայ: Ես այս առումով լավատեսական եմ տրամադրված: Արցախում ապրող հայերը թույլ չեն տալու Արցախի հարցը փակել: Ալիեւի այն հոխորտանքը, թե Լեռնային Ղարաբաղի հարց չկա, բացարձակապես չի համապատասխանում իրականությանը:
- Ասում եք, որ արցախահայությունը որեւէ մեկին թույլ չի տա ի վնաս Արցախի որոշումներ կայացնել: Հետաքրքիր է` ի՞նչ կարող եք անել այդ առումով:
- Արցախահայությունն իր ղեկավարության հետ մեկտեղ պետք է հանդես գա որպես հակամարտության կողմ եւ կարողանա պաշտպանել իր իրավունքները՝ օգտագործելով բոլոր տեսակի գործիքակազմերը:
