Նման միասնական պահվածք մենք տեսել էինք միայն խորհրդային տարիներին՝ ԽՄԿԿ համագումարների ժամանակ, երբ բոլոր որոշումներն անցնում էին միաձայն, եւ որեւէ մեկը չէր համարձակվում հակառակ կարծիք հայտնել ու դեմ գնալ ԽՄԿԿ Կենտկոմի հրահանգներին՝ երբ չկար ընդդիմություն եւ ընդզվում։ Երեկ 2020 թվականի անկախ Հայաստանի խորհրդարանն իր պատմության ամենախայտառակ էջը գրեց՝ մեկին մեկ կրկնելով ԽՄԿԿ համագումարների տեսարանները։ Դժվար է ասել, թե ինչ են զգում Նիկոլ Փաշինյանի ձեռքում անշունչ պտուտակների վերածված պատգամավորները։ Եվ ի՞նչ են շահում սրա դիմաց նրանք՝ պատգամավորի աշխատավա՞րձը, մանդատի բերած մի քանի արտոնություննե՞րը, սեփական կարեւորության զգացո՞ւմ։ Բարձր գին չե՞ք վճարում, արդյոք, սահմանադրական կարգը տապալելու կոլեկտիվ հանցագործությանը մասնակցության դիմաց։
