Զրուցել ենք ՔՊ պատգամավոր Նարեկ Ղահրամանյանի հետ։
- Իշխանությունը դիմել է ԵՄ-ին` օգնություն խնդրելով, որ գալիք խորհրդարանական ընտրություններից առաջ պայքարեն ձեր կողմից շրջանառության մեջ դրված «հիբրիդային պատերազմի» դեմ։ Ո՞վ է այդ պատերազմը մղում, եւ ինչպե՞ս է դա դրսեւորվում։
- Հիմա էլ եմ տեսնում նման դրսեւորումներ, պատերազմից հետո էլ եմ տեսել։ Մի մոռացեք պատերազմից հետո՝ ընտրություններից առաջ եղած իրավիճակը։ 2021 թվականի արտահերթ ընտրություններից առաջ Հայաստանն ամբողջովին վերածվել էր հիբրիդային պատերազմի։ Դա եղել է արցախյան դեպքերից հետո, հիմա էլ է շարունակվում, մամուլը եւ մեր ընդդիմադիր գործընկերները․․․ Օրինակ, նույն սահմանազատման գործընթացի հետ կապված ինչ ասես՝ գրում էին, հիբրիդային գրոհ էին սկսել Հայաստանի դեմ։
- Օրինակ նշեք։
- Օրինակ, ընդդիմադիր պատգամավոր Գառնիկ Դանիելյանը հայտարարում էր, որ Ոսկեպարի եկեղեցին դառնալու է մզկիթ, սա կոնկրետ հիբրիդային պատերազմի օրինակ է։ Գառնիկ Դանիելյանը Հայաստանի դեմ մղվող հիբրիդային պատերազմի զինվորներից մեկն է, եւ ոչ միայն ինքը։ Սյունեցի շատ պատգամավորներ կային, որ ասում էին՝ Սյունիքը տալու է, շուտով Մեղրին դատարկվելու է, ի դեպ, Մեղրիում անշարժ գույքի գները 50 տոկոսով աճել են՝ օգոստոսի 8-ի պայմանագրից հետո, բնակարանների գները՝ 80 տոկոսով, եթե չեմ սխալվում։
- Բայց սկզբում ասվում էր, որ Ոսկեպարի հատվածն այնպես է սահմանազատվելու, որ եկեղեցին իրոք անցնելու է Ադրբեջանին, այլ հարց է, որ բարձրացած աղմուկից վախեցավ իշխանությունը եւ, հավանաբար, հետաձգեց դա։
- Այսինքն, Դուք լուրջ մտածում եք, որ Գառնիկ Դանիելյանի ասածից հետո բա՞ն փոխվեց։
- Միայն Գառնիկ Դանիելյանը չէր ասում, շատերն էին ասում, Փաշինյանն այդ օրերին հանդիպել էր տեղացիների հետ․․․
- Նույնը՝ խաղաղության պայմանագրի հետ կապված, հիշո՞ւմ եք` քննարկումներ էին եւ ինչպիսի վայնասուն, թե Սյունիքը տալիս են, միջանցքը տալիս են, ադրբեջանցիները գալիս են։ Փաստացի գոյություն ունի ստորագրված պայմանագիր՝ մի քանի էջանոց, եւ այնտեղ որեւէ նման բան գրված չէ։ Եվ այսպես շարունակ, ինչը ես կարծում եմ, որ 2020 թվականի պատերազմից հետո մեր հասարակությունն իմունիտետ է ձեռք բերել, բայց գրոհներ կան էլի, եւ մտածում եմ՝ կլինեն ե՛ւ ներսից, ե՛ւ դրսից։
- Այդ հարցին օրերս անդրադարձավ եւ լեգիտիմացրեց նաեւ Նիկոլ Փաշինյանը՝ առաջարկելով «բարտեր» անել․ մենք հրաժարվում ենք արցախցիների վերադարձի հարցից, ադրբեջանցիներին առաջարկեց հրաժարվել «Արեւմտյան Ադրբեջան» գաղափարից, որը հենց 300 հազար ադրբեջանցիների վերադարձ է ենթադրում։
- Չի եղել նման բան, ոչ մի հարց էլ Փաշինյանը չի լեգիտիմացրել, լեգիտիմացնում են ստորագրված փաստաթղթով, իսկ նման փաստաթղթեր չկան, ավելին ասեմ՝ բանակցություններում էլ չկա նման հարց, եւ դա ադրբեջանական խոսույթ է, որը լրագրողները բերում են դաշտ։ Այո, բացառում եմ, որ նման բան տեղի կունենա։
- Եթե նման հարց չկա, լեգիտիմ չէ, ինչո՞ւ է Փաշինյանն այդ մասին խոսում, առաջարկ անում, ինքն է՞լ է հիբրիդային պատերազմի մաս կազմում։
- Լսեք՝ վարչապետն ինչ է ասում, եթե մարդիկ ասում են, որ մենք պետք է վերադառնանք Լեռնային Ղարաբաղ, Սումգայիթ, Բաքու, իսկ ի՞նչն է խանգարում ադրբեջանցիներին նույնը չասել։
- Մենք ասում ենք` վերադառնան Արցախ, մնացածը չգիտեմ ովքեր են ասում, եւ ամենեւին էլ նույնը չէ, երբ արցախցին ուզում է վերադառնալ իր բնօրրան, դուք ասում եք՝ չի վերադառնա, պայմանով, որ ադրբեջանցիներն էլ Հայաստան չգան։
- Իմ ու Ձեր աչքերով դրանք նույնը չեն, բայց իրենց աչքերով նույնն են, միջազգային իրավունքի տեսանկյունից նույնն են։ Սումգայիթից տեղահանվածը եւ Կապանից տեղահանված ադրբեջանցիները նույնը չեն։
- Բայց ոչ արցախցիները: Նրանք իրենց հազարամյա հայրենի բնօրրանն են ուզում վերադառնալ, իսկ երկրորդ դեպքում փախստականների վերադարձի մասին է խոսքը։
- Լսեք, ես հասկանում եմ, որ Արցախը, բնականաբար, տարբերվում է պարզ պատճառով, որ հազարավոր տարիներ այնտեղ հայեր են ապրել, բայց եթե այդ հարցը բարձրացնում ես այն ամեն ինչից հետո, ինչ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության մեջ արվել է մինչեւ այսօր՝ Արցախի ճանաչումը եւ այլն, փաստացի խոսել դրա մասին` իրենց լեգիտիմություն տալ, որ իրենք էլ այն հարցի մասին խոսեն։
- Արցախցիներն Արցախը չեն ճանաչել Ադրբեջանի կազմում, բայց եկեք վերադառնանք հիբրիդային պատերազմի դեմ պայքարին։ Ո՞նց եք պատկերացնում այդ պայքարը։ ԵՄ-ից ստացած գումարներն ինչի՞ վրա եք ծախսելու, պայքարելու։ Ի դեպ, դուք, փաստորեն, այնքան էլ ուժեղ ու ինքնիշխան չեք, որ ինքներդ չեք կարողանում պայքարել, դրսից «տղա եք բերում» հայ ժողովրդի վրա։
- Դրսից տղա բերելու հարց չկա, բայց, այո, բազմաթիվ բաներ լինում են, որ մենք՝ ինքներս չենք կարողանում անել, տարբեր օգնությունների ենք դիմում, օրինակ, նույն ականազերծման հետ կապված՝ տարբեր երկրների օգնությանն ենք դիմել, որովհետեւ իրենք ավելի շատ փորձ ունեն։ Հիմա Մոլդովայի օրինակը ցույց տվեց, որ ԵՄ-ն ավելի շատ ունի այդ փորձը, ես տեխնիկապես չգիտեմ, թե պայքարը ոնց է արվելու, դրա մասնագետը չեմ, բայց Հայաստանում կան մասնագետներ, եւ ԵՄ գործընկերները կօգնեն նրանց պայքարել։
- Ճի՞շտ հասկացա, որ Մոլդովայի սցենարն եք փորձելու կիրառել ընդդիմադիրների նկատմամբ՝ չեք գրանցի կուսակցություններին, կեղտոտ արշավ կիրականացնեք, ամեն բան կանեք, որ չպարտվեք։
- Չէ, չէ, Մոլդովայի օրինակով հնարավոր է արվի, բայց Մոլդովայի նման չի արվի ամբողջությամբ, որովհետեւ հասարակություններն են տարբեր, երկրներն են տարբեր, ընդդիմությունները եւ այլն։
- Դուք համարում եք, որ Ռուսաստա՞նն է հիբրիդային պատերազմ մղում։
- Այո, բայց երբ ասում ենք՝ ՌԴ-ն, չենք ասում՝ ՌԴ կառավարությունը կամ ղեկավար կազմը, մենք շատ լավ տեսնում ենք, որ ՌԴ-ից է դա գալիս, իրենց հաղորդաշարերում է դա նկատվում: Եթե չեմ սխալվում` դրա համար էլ շատերը զրկվել են Հայաստանում եթերից, իրենց մամուլով, այստեղ գործունեություն ծավալող բիզնես էլիտաների կախվածությունը Ռուսաստանից... պետք չէ ուղեղին զոռ տալ, դա շատ ակնհայտ է։
- Այսինքն, առաջիկա ամիսներին ով ձեզ քննադատի, ասելու եք` հիբրիդային պատերազմի հրձիգ է, Ռուսաստանի ագենտ, ու հարցերը լուծեք, Եվրոպան էլ աչք կփակի դրա վրա։
- Չէ, չէ, երբ որեւէ ՀՀ քաղաքացի, քաղաքական ուժ կամ մամուլը հայտարարի, որ Ղահրամանյան Նարեկը լավ պատգամավոր չի, լավ սյունեցի չի, կոռուպցիոներ է` դա քաղաքական գնահատական է, ես խնդիր չեմ տեսնում, ուրիշ բան է, որ հայտարարի, թե Ղահրամանյան Նարեկն այլ պատգամավորների հետ պատրաստվում է 2 մլրդ դոլարի դիմաց Մեղրիի միջանցքը տալ Ադրբեջանին, հետո, քանի որ Կանադայում նրանք տուն ունեն, էդ տան փողերը նրանք ստացել են Կապանի, Քաջարանի ուրանի հանքավայրի բաց օգտագործման արդյունքում, որի համաձայնությունն արդեն սյունեցի պատգամավորները եւ իշխանությունները տվել են: Այ, սա ես համարում եմ հիբրիդային պատերազմ։
- Ձեր իշխանությունից էլ են այնպիսի հայտարարություններ արել, որ հետո պարզվել է ճիշտ հակառակը, օրինակ՝ Նիկոլ Փաշինյանն էլ ասում էր՝ Արցախը Հայաստան է, եւ վերջ, հետո տեսանք, թե ինչ եղավ։ Կարող ենք ասել` ինչ-որ ուժերի ծրագիրն էր նման հայտարարություն անելը, սա ավելի շատ նման չէ՞ հիբրիդային պատերազմի․․․
- Վարչապետ Փաշինյանը բազմիցս պարզաբանել է՝ ինչ է նկատի ունեցել նման հայտարարություն անելիս, ինչ հոգեվիճակում է գտնվել՝ բարոյական, հոգեբանական, եւ այդ պահին Հայաստանում գործող հայրենասիրական մոդելն է դրան դրդել։ Եվ, վերջապես, վարչապետ Փաշինյանն առաջինն ու վերջինը չի եղել՝ նման հայտարարություն անող։ Իսկ Գառնիկ Դանիելյանը շատ լավ իմացել է, թե սահմանը որտեղով է անցնում, քաջատեղյակ է եղել, որ չի անցնելու, եւ ես զարմանում եմ` ինչու եք համեմատություն անում։