Եթե մի նախադասությամբ բնութագրենք երեկ խորհրդարանում ընթացող «բաթլը»` ընդդիմության եւ իշխանության միջեւ, պետք է գրենք. «Բա դու... բա դու»: Ընդդիմության ցանկացած ելույթ, ցանկացած քննադատություն իշխանության ներկայացուցիչների կողմից տղայական, ես կասեի` տխմար ու տմարդի պատասխանի է արժանանում. «Բա որ ձեր ժամանակ... բա որ նախկինները»: Կողքից լսողներիս համար սա արդեն անտանելի է դառնում` ուղղակի զզվելի: Ինչպե՞ս կարելի է 6 տարի շարունակ նախկինների թալանի, կոռուպցիայի, Արցախը հանձնելու եւ այլ բաների մասին խոսել: Մարդիկ հիշում են հղի կնոջը մեքենայի տակ գցելու դեպքը, իրենք հակադարձում են` բա ձեր ժամանակ էլ «Պապլավոկում» է մարդ սպանվել: Խոսում են խաղաղություն մուրալուց, սրանք հիշեցնում են Սերժ Սարգսյանի ֆուտբոլային դիվանագիտությունը, խոսում են տնտեսությունը ոչնչացնելուց, հիշում են «պարտք՝ գույքի դիմաց»-ը:
Հարցնում են՝ բանակն ինչո՞ւ չեք վերականգնում, ասում են` բա ձեր գեներալներն էլ տուշոնկա էին գողանում: Ասում են` այդքան թիկնապահ ինչո՞ւ եք պահում, իսկ թոշակ չեք բարձրացնում, պատասխանում են` հոկտեմբերի 27 եք ուզում անել: Անչափ տհաճ է լսել այս հակադարձումները` ոչ միայն այն պատճառով, որ դրանց մեծ մասը սուտ է ու դեմագոգիկ: Նույնիսկ ենթադրենք՝ 100 տոկոսով ճիշտ են, մարդիկ իրենց իշխանության չեն բերել, որ իրենք մրցեն ու համեմատվեն նախկինների հետ, ընդ որում` հիմնականում համեմատություններն իրենց օգտին չեն: Այլ նրա համար, որ ազատվեն այդ բոլոր արատավոր երեւույթներից եւ որպես արդարացում ու վահան չօգտագործեն նախկինների հանցանք-զանցանքները: Եթե անգամ նախկինները հանցագործ էին, դա իրենց հանցագործությունները որեւէ կերպ չի արդարացնում: Եվ մարդիկ այլեւս չեն ուզում լսել. «բա որ դուք, բա որ նրանք»:
