«Հրապարակի» զրուցակիցը Գյումրու դրամատիկական թատրոնի եւ կինոյի դերասանուհի Անահիտ Քոչարյանն է:
- Տիկին Անահիտ, Գյումրիում ռեպրեսիվ պրոցեսներ են ընթանում: ԱԱԾ աշխատակիցները, հարյուրավոր ուժայիններ գրոհել էին Գյումրու համայնքապետարանի շենքը: Համայնքի ղեկավար Վարդան Ղուկասյանին մեղադրում են կաշառք վերցնելու մեջ: Ղուկասյանին եւ ութ աշխատակցի ձերբակալեցին: Ի՞նչ գնահատական կտաք այս գործողություններին: Հավատո՞ւմ եք մեղադրանքին:
- Էնքան բան ունեմ ասելու, էն, որ արդեն մարդու սիրտ է ճաքում, չգիտեմ որտեղից սկսեմ: Այնքան է ամեն ինչ պղտորվել, փչացել, մարդ նողկում է ուղղակի: Լավ, կարելի՞ է այդ աստիճան ցուցադրական մարդուն տանել բանտարկության, թեպետ սրանց պարագայում զարմանալի չէ: Եթե այս մարդիկ կարողանում են նման հարձակում գործել անմեղ հոգեւորականների վրա, եթե կարողանում են առանց հիմնավոր պատճառի հոգեւորականին դատապարտել երկու տարվա ազատազրկման, ապա բոլորի հետ էլ կարող են այդպես վարվել: Մեր երկրում ամենաթողություն է, իշխանությունն ինչ ուզում է, անում է, չկա նրան կանգնեցնող ձեռք….
- Երբեւէ կպատկերացնեի՞ք, որ անկախ Հայաստանում հոգեւորականներին իշխանությունից պաշտպանելու անհրաժեշտություն կլինի:
- Ոչ: Անգամ Սովետական Միության ժամանակ, երբ կրոնն արգելված էր, աթեիզմն էր առաջին տեղում, ոչ ոք հոգեւորականներին այսպես հալածանքների չէր ենթարկում: Այն, ինչ անում են Եկեղեցու դեմ, աննախադեպ է:
- Ըստ Ձեզ` ինչո՞ւ է թիրախում հայտնվել Եկեղեցին:
- Որովհետեւ այս մարդը դրսից մեսիջ է ստացել, որ պետք է Եկեղեցին եւս, ի թիվս այլ կարեւոր ինստիտուտների, վարկաբեկվի, որից հետո` քանդվի, այնպես, ինչպես, օրինակ, կրթությունն են ոչնչացնում, Հայոց պատմությունն են խմբագրում, Մեսրոպ Մաշտոցին են դասագրքերից հանում: Անգրագետ սերունդ են փորձում մեծացնել, որպեսզի վաղն ավելի հեշտ կարողանան հասարակությանը ղեկավարել: Մշակույթի վրա սրանք՝ բոլորը, թքած ունեն, եւ առանձնապես նրանց համար մշակույթն արժեւորված չէ: Զբաղված են արվեստագետներին արժեզրկելով: Երբ 1988-ի Արցախյան շարժումը սկսվեց, այն ժամանակ կային մարդիկ` Վիկտոր Համբարձումյան, Սիլվա Կապուտիկյան եւ այլ շատերը, որոնց ետեւից գնալը պատիվ էր: Այն ժամանակ մտավորականն արժեւորված էր: Գիտեք, ես չեմ կարծում, թե հիմա չկան արժեքներ ստեղծող մարդիկ, իհարկե՝ կան, սակայն չկան նրանց արժեւորողներ, հակառակը` արժեզրկողներ են միայն: Ժողովուրդն այսօր մի մեծ խնդիր ունի, չգիտի՝ ում հավատա եւ ում հետեւից գնա: Տարիներ շարունակ ինձ խաբում են` խոսքը Փաշինյանի մասին է, երբ առաջին օրվանից այդ մարդը խաբել է ու շարունակում է մինչ օրս խաբել, դրա արդյունքում կորում է հավատը: Ես չեմ ուզում, որ ինձ խաբող մարդը շարունակի ղեկավարել երկիրը, թեպետ խաբելն էլ մի տեղ կարելի էր ներել, հանդուրժել, եթե այսօր մեր պետությունը նման վտանգների առջեւ կանգնած չլիներ: Խոսքը մեր պետականության վտանգի, ինքնության ոչնչացման մասին է: Նա, ով պետք է առաջինը պատասխան տա իր մեծ հանցանքների համար, պատասխանատվության է ենթարկում ուրիշներին: Վարդան Ղուկասյանի եւ մյուս ընդդիմադիր գործիչների գործած հանցանքները ոչինչ են իր կատարած հանցանքների համեմատ:
- Վարդան Ղուկասյանը, անկախ ամեն ինչից, գյումրեցիների ընտրությունն է: Ի՞նչ եք կարծում` ինչո՞ւ են բոլոր ընդդիմադիր համայնքապետերն այս կամ այն կերպ չեզոքացվում, ոմանք՝ նաեւ սպանվում:
- Ակնհայտ է, թե ինչ ձեռագիր է սա, այդպես էլ պետք է լիներ: Իրենք անպատժելի են այսօր: Մեծ հույսեր ունեմ, որ վաղը ինչ-որ բան փոխվելու է, սակայն այսօր սրանք ուրիշ բան չեն էլ կարող անել: Ընդդիմադիրների հետ այսպես վարվելով՝ իրենց վերարտադրությունն են փորձում ապահովել:
- Վարդան Ղուկասյանը լա՞վ քաղաքապետ է` ըստ Ձեզ:
- Դե, երկրորդ ընտրվելուց հետո առանձնապես չհասցրեց էլ տեսանելի աշխատանք տանել, թույլ չէին էլ տա, որ նորմալ աշխատի: Այնուամենայնիվ, ես ուրախ եմ, որ Գյումրիում ՔՊ-ն չանցավ, դա ինձ համար շատ կարեւոր էր:
- Գյումրու դրամատիկական թատրոնի դերասանները ե՞ւս այլ թատրոնների դերասանների պես չեզոք են, թե՞ կա ինչ-որ տարբերություն: Տպավորություն է, թե շատերը մի տեսակ վախեցած են:
- Եթե մի բան գրում են մարդիկ կամ մի տեսակետ են հնչեցնում, չորս կողմից հարձակում է սկսվում: Առանց մարդու ասածների իմաստը հասկանալու, սկսում են սեւացնել, արդյունքում հայտնի մարդը սկսում է խուսափել խոսելուց, որովհետեւ խոսքն էլ է արժեզրկվում, դերասանի կատարած աշխատանքն է սկսում արժեզրկվել, արդյունքում մի տգեղ պայքար է սկսում` ոչ առողջ պայքար: Ես` ինքս, եթե վստահ լինեմ, որ կա պայքարի արդյունավետ ձեւ, ոչ մի բանից չեմ վախենա: Ոչինչ չունեմ կորցնելու, ի՞նչ ասեմ, թող գան՝ ինձ էլ կալանավորեն: Ոչ մեկս էլ չենք վախենում, սակայն իրենց ֆեյքերով, չգիտես ինչերով մեզ փորձում են տհաճ իրավիճակի մեջ գցել:
- Եթե ՔՊ-ն որոշի, որ Գյումրիում եւս, ինչպես շատ ու շատ այլ համայնքներում, պետք է իր թեկնածուին ապօրինաբար նշանակի քաղաքապետ, գյումրեցիները չե՞ն ըմբոստանա, ի վերջո` ընտրությունների արդյունքները ցույց տվեցին, որ Հայաստանի երկրորդ քաղաքում ընտրողների մեծամասնությունը դեմ է իշխանություններին:
- Չգիտեմ, դժվարանում եմ ասել: Անտարբերությունը մեր ազգի մեջ շատացել է, բթացումը գերակշռում է, թեպետ ՔՊ-ին մարդիկ այլեւս չեն ընդունում, անգամ նրանք, ովքեր ժամանակին համակրում էին Փաշինյան Նիկոլին, այսօր անունն անգամ չեն ուզում լսել, սակայն մարդիկ կպայքարեն, թե ոչ՝ կդժվարանամ ասել:
