Արցախի Հանրապետության ՊԲ պահեստազորի գնդապետ Սենոր Հասրաթյանը գրում է․
««ԱՆՀԱՍՑԵ ՈՒՂԵՐՁՆԵՐ» շարքից
Արցախյան առաջին պատերազմի մեկնարկային փուլում, երբ ինքնապաշտպանությունն իրականացվում էր տարանջատ գործող կամավորական ջոկատներով, հաջողությունը միշտ չէր, որ մեզ ուղեկցում էր:
Պատճառը ոչ այնքան ջոկատների անմարտունակությունը կամ անկազմակերպվածությունն էր, որքան միասնական հրամանատարության ներքո գործող բանակի բացակայությունը…
Բայց ասվածն ամենևին չի նշանակում, որ ունենալով միասնական հրամանատարության ներքո գործող բանակ, միանշանակ կարելի է հասնել երաշխավորված հաջողության…
Կայացած և ուժեղ բանակները ևս կարող են պարտվել, եթե նրանց առաջնորդում են թույլ ու անճար հրամանատարներ…
Քաղաքականության մեջ էլ նույնն է, հավատացեք…»։
