Պետք է հարց տալ՝ իսկ Ջալալը խոսելու բան ունի՞․ Սեյրան Օհանյան

Արցախի պաշտպանության բանակի նախկին հրամանատար, պատերազմում ծանր վիրավորված Ջալալ Հարությունյանին երեկ նշանակեցին ՊՆ ռազմական վերահսկողական ծառայության պետ։ Մարդիկ ենթադրեցին, որ պաշտոն տվեցին, որ նա էլ լռի։ Ի՞նչ է մտածում այս նշանակման մասին, հարցրինք ՊՆ նախկին նախարար, գեներալ-գնդապետ Սեյրան Օհանյանին։ «Ես առաջին հերթին մարդկային առումով, և որպես նախկին իմ ծառայակից, արժանիքները հաշվի առնելով՝ նորմալ եմ համարում, որովհետև Ջալալը մեր զինված ուժերի գրագետ, բանիմաց սպաներից մեկն է, նրա նշանակումը դիտարկում եմ զինված ուժերի կադրային քաղաքականության շրջանակներում»,-ասաց նա։

- Իսկ քաղաքական իմաստով ինչպե՞ս եք գնահատում։

- Ի՞նչ նկատի ունեք։

- Այն, որ շատերը սպասում էին, որ Ջալալ Հարությունյանն ապաքինվելուց հետո շատ բան կունենա պատմելու պատերազմում թույլ տրված սխալների մասին, գուցե բարձր պաշտոնով լռեցնո՞մ են նրան։

- Դե, էդ հարցերը պետք է տալ արդեն Ջալալին, ես իրենց էսօրվա հարաբերություններին ղեկավարության հետ չեմ տիրապետում, չեմ կարող ասել։

- Նույն կերպ Ձեզ էլ կարող էին առաջարկել պաշտոն, որպեսզի լռեիք, չբարձրաձայնեիք խնդիրների մասին, բայց Դուք խոսում եք, չեք լռում։

- Դուք չպետք է մոռանաք, որ ես արդեն 4 տարի է՝ որևիցե պետական պաշտոնի չեմ, և դեռևս 2016-ի հոկտեմբեր ամսին եմ մերժել բոլոր այն առաջարկությունները, երբ որ ինձ կառավարության կազմում չէին ընդգրկել՝ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար և այլ բարձր պաշտոններ, այսինքն՝ ես այն անձնավորություններից եմ, որը փոփոխությունների կողմնակից է և փոփոխություններն են զարգացման հիմք հանդիսանում։ Ե՛ւ 2016 թվականին եմ դրա կողմնակիցը եղել, և՛, առավել ևս, այսօրվա այս, կարելի է ասել, ողբերգական ու նաև խայտառակ պարտությունից հետո։

- Այդ դեպքում ի՞նչը կարող էր ստիպել, որ Ջալալ Հարությունյանը համաձայներ։

- Դե, Ջալալ Հարությունյանը բանակի գործող գեներալ է, չեմ կարծում, թե գործող բանակի գեներալները պետք է քաղաքականությունից զերծ լինեն և, միևնույն ժամանակ, ինքնուրույն որոշումներ կայացնեն։ Ինքն ունի իր գնահատականը, ես իրեն՝ որպես անձնավորություն, հարգում եմ, և էդ հարցերը պետք է իրեն ուղղեք։

- Ստացվում է, որ բոլոր կարևոր ֆիգուրները, որոնք պատերազմի մասին կարող էին շատ բան ասել, այս ձևով մեկուսացվում են, որ չխոսեն։

- Դե, գիտե՞ք, պետք է հարց տալ՝ իսկ Ջալալը խոսելու բան ունի՞, էդ հարցերը պետք է տալ Ջալալին։ Ջալալն ունի իր վերլուծությունները, իր մեկնաբանությունները, և իր գնահատականի արդյունքում է իր ճակատագրին վերաբերող որոշումներ ընդունում։