Ռեգիոնում ամենաերջանիկ երկիրն ենք. հիմա հասկացա՞ք՝ ով Նիկոլին բերեց իշխանության

Հայաստանյան ներընդդիմական հիմնական ուժերի և նրանց արբանյակների միջև «փոխհրաձգությունները» շարունակվում են:

Դրանց գլխավոր մեղադրաթեզն այն է, թե 2018-ին ով իշխանություն բերեց Նիկոլ Փաշինյանին:

Հին մեղադրանքներին գումարվում են նորերը, ի հայտ են գալիս ՀՀ 2-րդ և 3-րդ նախագահների թիմերի ոչ երկրորդական դեմքերի մակարդակով քաղաքական «առճակատումներ», որն, ըստ էության, ոչ միայն ցույց է տալիս նախկին իշխանավորների և իրենց ընդդիմություն հռչակած նոր ուժերի միջև ահռելի տարաձայնությունները, այլև «ջուր լցնում» Փաշինյանական ռեժիմի վերարտադրության ջրամբարին:

Իր ընդդիմախոսների հրապարակային վեճին մարտի 10-ին խառնվեց նաև ինքը՝ ՀՀ վարչապետին նստած անհայրենիքը: 

Ինձ իշխանության ոչ ոք չի բերել, ֆեյսբուքի իր էջում գրեց նա. «2018թ. ժողովրդական, ոչ բռնի, թավշյա հեղափոխությունը իշխանության է բերել Ժողովրդին: Ես ընդամենը ժողովրդի իշխանության տեղապահն եմ եւ Ժողովուրդն ինձ ուրիշով կփոխարինի, երբ ցանկանա»:

Ավելի վաղ արված գրառման մեջ նա ասել էր․ «Երկու կիսամաշ դեմքեր իրենց շրջապատներով վիճում են, թե ո՞վ է ինձ իշխանության բերել՝ միմյանցից պահանջելով ասել ճշմարտությունը։ Դուք ասեք՝ ձե՞զ ով է ժամանակին իշխանության բերել Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդի ձայնը երբեք չստացած այ ընտրակեղծարար-ուզուրպատորներ»:

Իրականում, որքան էլ ցավոտ հնչի, այո՛ Նիկոլն այստեղ իրավացի է: 2018-ից ի վեր Արցախին, Հայաստանին ու համահավաք հայությանն ամեն գնով ու ամենամեծ պարտությունները, ողբերգությունները, տառապանքները պատճառած Նիկոլին չհեռացնելու իրական պատճառը մենք բոլորս ենք՝ անկախ նրանից, մե՞նք են բերել նրան իշխանության, թե՝ ոչ: 

Ընդդիմության մեղքն այն է, որ քաղաքական «զավզակությամբ» և ժամանակ առ ժամանակ դրսևորվող «փողոցային վոյաժներով» չկարողացան ժողովրդին տեղ հասցնել նաև հենց նույն ժողովրդի պատասխանատվության չափն ու մեղքի բաժինը:  

Եթե հանրային տոտալ ապատիա ու անտարբերություն կա նրա բոլոր հանցավոր ու ազգակործան քայլերի նկատմամբ, ուրեմն՝ հավասարապես հանցակից կամ մեղսակից ենք:  Սա պետք է ընդունել ոչ թե սվիններով, այլ սթափությամբ, իբրև սխալն ուղղելու ներքին առաջադրանք: 

Բայց, պարզվում է, որ մեղսակից լինելով հանդերձ, կամ գուցե դրա պատճառով նաև մենք մեր տարածաշրջանի ամենաերջանիկ երկիրն ենք: Հազար ներողություն, «երջանիկ ապուշի» հայտնի քղամիդ ենք հագել բոլորս...

Մարտի 20-ին՝ երջանկության համաշխարհային օրը, հրապարակվել է Երջանկության մասին համաշխարհային զեկույցը: 2024 թվականի զեկույցի համաձայն՝ լավագույն եռյակը, ինչպես և նախորդ տարի, կազմում են սկանդինավյան երկրները. առաջին տեղում Ֆինլանդիան է, երկրորդ տեղում Դանիան է, երրորդ տեղում` Իսլանդիան։

Ըստ զեկույցի, մեր տարածաշրջանում էլ ամենաերջանիկը մենք ենք։ Հայաստանն այս սանդղակում զբաղեցնում է 87–րդ հորիզոնականը, Վրաստանը` 91, իսկ Ադրբեջանը` 106–րդ հորիզոնականը։ Թուրքիան 94–րդ հորիզոնականում է, Իրանը 99–ում։

Երջանկության համաշխարհային զեկույցը կազմելիս հետազոտողներն օգտագործում են վեց հիմնական գործոն՝ սոցիալական աջակցություն, եկամուտ, առողջություն, ազատություն, առատաձեռնություն և կոռուպցիայի բացակայություն: 

Ինչպես ասում են՝ առանց մեկնաբանության