Հարցազրույց ՀՀ նախկին փոխվարչապետ, ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արմեն Գեւորգյանի հետ
- Ինչպե՞ս եք գնահատում նոր խորհրդարանի աշխատանքը, որն անցնում է լարված մթնոլորտում։
- Վերջնական գնահատականների համար վաղ է դեռ խոսելը։ Առաջին օրերի տպավորությունը հակասական է։ Վերջին երկու օրվա տպավորություններն այնպիսին են, որ հատկապես մեծամասնությունը որոշումներ կայացնելու եւ իրականացնելու հետ կապված՝ ոնց որ թե դեռեւս պիտի ադապտացվի նոր իրողություններին, եւ, հավանաբար, դրա հետ էր կապված այն, որ մենք Իշխան Սաղաթելյանի ընտրության հետ կապված դժվարություն ունեցանք։
- Տպավորություն էր, որ իշխանությունը հատուկ տապալում էր Սաղաթելյանի ընտրությունը, որպեսզի հնարավորինս նվաստացուցիչ կերպով ընտրվեր ձեր թեկնածուն, որ հետո նաեւ դա շահարկելու առիթ ունենային։
- Քաղաքականության մեջ ամեն ինչ հնարավոր է։ Բայց եթե ես ճիշտ եմ հասկանում, քաղաքականության կանոններից մեկն այն է, որ անձնական եւ հանրային, անձնական եւ խմբակային, անձնական եւ կուսակցական շահերը կարող են շատ դեպքերում չհամընկնել։ Այսինքն՝ եթե, այնուամենայնիվ, կայացվում են քաղաքական որոշումներ, դրանց իրականացման մեխանիզմը մի քիչ ուրիշ է։
- Իշխանությունը պարբերաբար ձեզ կոչ է անում՝ գալ կառուցողական քննարկման դաշտ եւ զերծ մնալ փոխադարձ վիրավորանքներից ու մեղադրանքներից։ Դուք այս իշխանությունների հետ պատրա՞ստ եք կառուցողական աշխատանքի։
- Էսպես պատասխանեմ․ ես մեր քաղաքական միավորի, դաշինքի քարոզարշավը, համենայնդեպս, կառուցողական եմ գնահատում։ Կարող է եղել են էմոցիոնալ ելույթներ, բայց, ի տարբերություն մեզ, օրինակ, «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության առաջնորդներն ամբողջ քարոզարշավն են տարել ատելության եւ անհանդուրժողականության մթնոլորտում։
- Բայց ձեր թիմակիցների կողմից հնչել են հայհոյանքներ, կոշտ գնահատականներ, պիտակավորումներ, եւ Իշխան Սաղաթելյանն ասում է, որ ձեր գնահատականներում որեւէ բան չի փոխվել՝ իշխանությունները դավաճան են, կապիտուլյանտ, հողատու եւ այլն։
- Ես սովորություն չունեմ երբեք, եթե իմ ասածը չէ, ուրիշների ասածները մեկնաբանելու, եթե դա չի վերաբերում իմ ոլորտին կամ իմ գործառույթներին։
- Բայց միակամ չե՞ք ձեր թիմակիցների գնահատականների հարցում, որ այս իշխանությունները դավաճան են, հանձնել են Արցախը, կապիտուլյանտ են, երկիրը տանում են կործանման եւ այլն։ Հայհոյանքների մասին չեմ խոսում, քաղաքական գնահատականների մասին է խոսքը, հնչել են, չէ՞, ձեր կողմից։
- Դրանք հիմա էլ են հնչում, հետո՞։ Իմ ասածը հետեւյալն է, որ Ազգային ժողովը, ու ոնց որ թե շատերի մոտ դեռեւս էդ ընկալումը չկա, բարձրագույն քաղաքական մարմինն է, եւ ՀՀ Սահմանադրության՝ Ազգային ժողովի մասին հենց առաջին հոդվածն ասում է, որ ԱԺ-ն ժողովրդի ներկայացուցչական մարմինն է, հետո նոր հաջորդ հոդվածով ասում է, որ ԱԺ-ն օրենսդիր մարմին է։ Հիմա այն տրամաբանությունը, որ դուք եկել եք ԱԺ, մանդատները ստացել եք, պետք է կառուցողական լինեք, դա որեւէ կերպ չի բացառում քաղաքական դիսկուսիան։ Ինձ համար անհանդուրժելի կամ անընդունելի են բացառապես անձնական վիրավորանքները։
- Մենք Ձեզնից նման գնահատականներ չենք լսել, գուցե Ձեր ոճն ու մոտեցումներն են տարբեր, մյուս կողմից՝ Դուք բավականին պասիվ եք այս օրերին, լրատվամիջոցների հետ չեք շփվում, ամբիոնից ելույթ չեք ունենում, հարց չեք տալիս։ Դեռեւս չե՞ք ադապտացվել, թե՞ փորձում եք դիրքավորվել, հասկանալ՝ ինչպես աշխատել։
- Երեւի առանձնահատկություններն են անհատական։ Համենայնդեպս, վերջին 3 տարիների պետական աշխատանքի ընդմիջումից հետո մի քիչ դժվար է նորից վերադառնալ պետական աշխատանքի, որովհետեւ ես դեռ պետք է ինձ համար վերջնական որոշում կայացնեմ՝ Ազգային ժողովում պատգամավոր լինելով, այնուամենայնիվ, ես առաջին հերթին քաղաքական գործի՞չ եմ՝ Ձեր պատկերացրած կանոններով, թե՞ ես առաջին հերթին պետական պաշտոնյա եմ՝ լինելով միաժամանակ պատգամավոր։
- Դուք խոսում եք կառուցողականությունից, ուզում եմ հիշեցնել, որ մենք տարիներ շարունակ քննադատում էինք ընդդիմությանը, որ կառուցողական են, համագործակցում են իշխանությունների հետ, պետք է լինել արմատական, սուր։
- Արմատական լինելը չի բացառում կառուցողական լինել։ Օրինակ, վերջին երեք տարիները, որ ես անհատական եւ հեղինակային հոդվածներով եմ հանդես եկել, այդ թվում՝ նաեւ հեռանկարային ծրագրերի մասին եմ խոսել, հնարավոր ռիսկերի բացահայտումների եւ այլն, հիմա, օրինակ, նստած ուսումնասիրում եմ հանրային ծառայության բարեփոխումների ներկայացված հայեցակարգը, որտեղ բազմաթիվ խնդիրներ եմ տեսնում, եւ շուտով հանդես կգամ իմ պատկերացումներով։ Հիմա կարող ես կառուցողական թեմաների մեջ սուր քննադատություն դնել։ Խնդիրն այն է, որ սրությունը կախված է նրանից, թե հանրային կամ հրապարակային ինչ արձագանքի կամ ինչ աստիճանի ուշադրության ես ուզում էդ ամեն ինչը հասցնել։
- Դուք այս խորհրդարանի որակն ինչպե՞ս եք գնահատում, հատկապես՝ իշխանության մասով, ի՞նչ եք կարծում՝ եթե ձեր փորձն ու գիտելիքներն օգտագործեք ու քննադատեք նրանց, դա կընկալե՞ն։
- Մենք չորրորդ օրն է՝ խորհրդարանում ենք, թույլ տվեք՝ ես նմանատիպ գնահատականներ չտամ, դեռ հանձնաժողովներ պետք է ձեւավորվեն։ Իմ միակ խնդիրն այս պահի դրությամբ, որ ես նկատում եմ եւ արձանագրում եմ, ցավոք սրտի, շատ պատգամավորներ, հատկապես մեծամասնությունից, փորձում են նվազեցնել խորհրդարանի դերը՝ այն սահմանափակելով միայն օրենքներ ընդունելով։ Խորհրդարանը միայն օրենսդիր մարմին չէ։ Քիչ առաջ նշեցի, որ այն Սահմանադրությամբ առաջին հերթին ժողովրդի ներկայացուցչական մարմինն է։
- Այս օրերին թե՛ ձեր դաշինքը, որը երեք ուժից է բաղկացած, թե՛ «Պատիվ ունեմ» դաշինքը փորձում են միասնականություն եւ համերաշխություն դրսեւորել բոլոր հարցերում։ Ի՞նչ եք կարծում, կհաջողվի՞ նման օրինակ ցուցաբերել թե՛ դաշինքի մակարդակով, թե՛ երկու ընդդիմադիր խմբակցություններով, քանզի կյանքը ցույց է տվել, որ դաշինքները շատ արագ փլուզվում են։
- Ճիշտ եք ասում, կյանքը շատ բան է ցույց տալիս, ցավոք սրտի, մեր քաղաքական ավանդույթների մեջ, բայց, այս պահի դրությամբ, մեր համագործակցությունը դաշինքի ներսում բավականին արդյունավետ է, հանգիստ է, հանդարտ է՝ առանց ավելորդ ամբիցիաների, եւ մինչեւ այս պահը նմանատիպ հավասար գործընկերային հարաբերություններ ենք ունեցել նաեւ «Պատիվ ունեմ» դաշինքի մեր գործընկերների հետ։ Այնպես որ, ես հույս ունեմ, որ այս հանդարտ, հավասար համագործակցությունը կշարունակվի։
- Ի դեպ, տեղեկություն կա, որ իշխանությունն արդեն փորձեր է անում, այսպես ասած, «վերբովկա» անել որոշ անձանց՝ ընդդիմության շարքերից, որպեսզի պառակտում առաջացնի ձեր մեջ։
- Ես նմանատիպ տեղեկություններ չունեմ, ինձ էլ էդպիսի փորձեր չեն արել։
- Դուք տեսնում եք, թե իշխանություններն ինչպիսի սահմանափակումներ են մտցրել լրագրողների աշխատանքում, բայց մենք էլ հիշում ենք, թե ինչպես էին Ռոբերտ Քոչարյանի օրոք ճնշում մամուլին, լրագրողներին ծեծում, հեռուստատեսություն փակում։ Դուք հիմա բախվում եք մի խնդրի, որը ժամանակին ձեր օրոք էր արվում։
- Ես ոչ մի բանի չեմ բախվել։ Եկեք մի բան արձանագրենք․ եթե ես այսօր աշխատելով ու ապրելով՝ պիտի անընդհատ հետ նայեմ, թե ինչ է եղել 20-30 տարի առաջ, եւ մեկնաբանեմ դրանք այսօրվա իշխանության մոտիվացիայի կամ պատկերացումների տեսակետից, դա մի քիչ աբսուրդային է լինելու։ Այդ հարցադրումներն արեք գործող իշխանություններին։ Դուք հիմա ինձ ասում եք՝ նախկինում էսպիսի բաներ են արվել, անկեղծ ասած՝ ինքս նմանատիպ բաների չեմ առնչվել եւ չեմ արել, ուստի մեր ամենամեծ պրոբլեմը դրանում է, երբ քննարկում են, թե 25 տարի առաջ ինչ է եղել։
