Շարունակում ենք ճնշում գործադրել ԵՄ-ի վրա` այս հակամարտության մեջ ավելի հաստատուն դեր ստանձնելու համար․ Ուիլյամ Լավենդեր

Շարունակում ենք ճնշում գործադրել ԵՄ-ի վրա` այս հակամարտության մեջ ավելի հաստատուն դեր ստանձնելու համար․ Ուիլյամ Լավենդեր

«Հրապարակը» հարցազրույց է ունեցել «Հայաստանի եվրոպացի բարեկամներ» (The European Friends of Armenia, EuFoA) միջազգային հասարակական կազմակերպության քաղաքականության և իրավաբանական հարցերով ավագ մասնագետ Ուիլյամ Լավենդերի հետ։ 


-Պարո՛ն Լավենդեր, ի՞նչ է անում «Հայաստանի եվրոպացի բարեկամներ» կազմակերպությունն այս օրերին Եվրամիության, Եվրոպայի հայ համայնքի հետ Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմի մասով: Ի՞նչ է արդեն արել ՀԵԲ-ն այս օրերին:
-Մեր ջանքերը շատ են կենտրոնացած եվրոպացիների հետ աշխատելու վրա. հենց նրանք են, որ պետք է հասկանան և համոզվեն, թե ինչ է կատարվում հենց հիմա: Մենք տեղեկատվական ճեպազրույցներ ենք տրամադրում Եվրոպական խորհրդարանի և ԵՄ այլ կառույցների համապատասխան կողմերին, ինչպես նաև աշխատում ենք ապահովել, իրադարձությունների իրական շարքը ներկայացման ապահովելու ուղղությամբ։
Ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ է նաև աշխատել լրատվամիջոցների հետ, և մենք ուրախ ենք մի շարք նյութերի մեջ ներդրում ունենալու և միջազգային լրագրողներին հակամարտությունը տեղում լուսաբանել օգնելու համար: Բրյուսելում մեծաթիվ հայկական համայնք կա, և մենք ուրախ ենք, որ ոմանք դիմել են մեզ՝ առաջարկելով իրենց օգնությունը:


-Ձեր կարծիքով, Եվրոպան չի՞ կարող զսպել Թուրքիային, որ այս պատերազմում չաջակցի Ադրբեջանին, թե՞ չի ցանկանում, քանի որ Թուրքիան ՆԱՏՕ-ի անդամ է: Ի՞նչ էր կարող էր անել Եվրոպան, որ չարեց: Ինչպե՞ս կգնահատեք Եվրոպայի գործողությունները Լեռնային Ղարաբաղի և Հայաստանի հետ կապված հնարավոր քայլերի վերաբերյալ:
-Կասկած չկա, որ եվրոպական արձագանքը շատ հիասթափեցնող էր: Նախագահ Ալիևը ամիսներ շարունակ խարխլում էր ԵԱՀԿ բանակցությունները և, ըստ էության, պատերազմի համար իրավիճակ էր ստեղծում: Վերջին հարձակումը ցույց է տալիս նախապես պլանավորման բոլոր հատկանիշները, այնուհետև ի ցույց դրվեց աջակցությունը, որ ցուցաբերվեց Թուրքիայի կողմից: Սիրիացի վարձկանների մասնակցության հարցի վերաբերյալ այժմ կասկած չի կարող լինել, և նույնքան ասվել է նախագահ Մակրոնի կողմից: Որպես այդպիսին, քիչ պատճառ կա արդարացնելու ԵՄ-ի չկամեցողությունը` Ադրբեջանին հրապարակավ կոչ անել իր վերջին գործողությունների մասով:
Ակնհայտ է, որ Թուրքիայի անդամակցությունը ՆԱՏՕ-ին փաստ է, բայց չպետք է չափազանց շեղվենք դրանով: ԵՄ-ի հարաբերությունները Թուրքիայի հետ շատ բարդ են, և կան մի շարք գործոններ, որոնք սահմանափակում են ԵՄ-ի մանևրելու հնարավորությունը, ոչ պակաս գործոն են ներգաղթի հետ կապված շարունակական խնդիրները:
ԵՄ-ն մինչ այժմ լիովին ձախողել է իր ձայնն այս ուղղությամբ արդյունավետորեն օգտագործելու հարցում: Այն պետք է դատապարտեր Ադրբեջանի կողմից ձեռնարկված հարձակումը և պահանջեր նորից ներգրավվել ԵԱՀԿ բանակցությունների մեջ, և այդպես պետք է աներ հենց սկզբից: Երկու կողմերին ուղղված կոչը Բաքվում գործեց որպես կանաչ լույս՝ շարունակելու հարձակումը լիակատար անպատժելիությամբ:


-Ի՞նչ եք պատրաստվում անել Լեռնային Ղարաբաղում և Հայաստանում տիրող իրավիճակին համապատասխան: Ինչու՞ Եվրամիությունը պատժամիջոցներ չի կիրառում Ադրբեջանի, Թուրքիայի դեմ պատերազմական հանցագործությունների, խաղաղ բնակիչների, օբյեկտների ռմբակոծման համար:
-Մենք շարունակում ենք ճնշում գործադրել ԵՄ-ի վրա` այս հակամարտության մեջ ավելի հաստատուն դեր ստանձնելու համար: Դա սկսվում է նրանով, որ ԵՄ-ն ընդունի, որ հենց հիմա Ադրբեջանն ակտիվորեն աշխատում է հակամարտության բանակցային լուծման դեմ:
Ինչ վերաբերում է պատժամիջոցների թեմային, ապա մենք չպետք է ավելի առաջ նայենք, քան ԵՄ խորհրդի վերջերս կայացած նիստը: Կիպրոսի պարագայում մենք տեսանք Թուրքիայի դեմ պատժամիջոցներ կիրառելու փորձ կատարելու համաձայնեցված արշավ, որը վարում էր նույնիսկ Բելառուսի բարձրաստիճան անհատներին սանկցիայի ենթարկելու հիմնական քաղաքականություն՝ իր գործը խթանելու համար: Այս բոլոր ջանքերը ապարդյուն անցան: Պարզ ասած, եթե ԵՄ-ն սանկցիա չի կիրառում Թուրքիայի դեմ` ելնելով իր սեփական անդամ պետություններից մեկի շահերից, ապա, անշո՛ւշտ, չի պատժի Թուրքիային` ելնելով որևէ այլ շահից:


-Արցախ ժամանեցին գերմանացի պատգամավորներ, որոնք խոսում էին Թուրքիայի և Ադրբեջանի նկատմամբ պատժամիջոցներ կիրառելու անհրաժեշտության մասին, այս պատերազմի վերաբերյալ իրականությունը ներկայացնելու համար, ի՞նչ եք կարծում, նրանք ի՞նչ կարող են անել:
-Կարծում եմ `այս հարցում մենք պետք է բավականին հստակ լինենք: AfD-ը (Alternative für Deutschland, Այլընտրանք Գերմանիայի համար - հեղ․) Եվրոպայի ծայրահեղ աջերի եզրերում մարգինալացված կուսակցություն է: Նրա աջակցությունը ծառայում է միայն Եվրոպայի հիմնական հոսանքների քաղաքական գործիչների մտքում Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի մարգինալացմանը, և, ուստի, ի վերջո,  հակաարդյունավետ է: Մենք EuFoA-ում վախենում ենք, որ նրանց ներգրավվածությունն այլ քաղաքական գործիչներին խանգարում է աջակցելու Արցախի արդար գործին:


-Արցախում եղած Լանդտագի անդամ, խորհրդարանի փոխխոսնակ Անդրեաս Գալաոն ասել է, որ Ադրբեջանի քայլերը ցույց են տալիս, որ նա ցանկանում է ոչնչացնել Արցախի բնակչությանը: Նա հավելել է. «Գերմանիան չի կարող զենքով միջամտել պատերազմին, օգնել Հայաստանին կամ Արցախին, բայց կարող է ծանր պատժամիջոցներ կիրառել Անկարայի դեմ, ինչը նրա համար ավելի ծանր հարված կլինի, քան Հայաստանին զենք տրամադրելը»: Ի՞նչ եք կարծում, պատժամիջոցները կաշխատե՞ն: Ինչպիսի՞ պատժամիջոցներ պետք է կիրառվեն:
-Կարծում եմ՝ պատժամիջոցների հարցի շուրջ, ես արդեն մեկնաբանել եմ: Հասկանալի է, սակայն, որ այս վերջին հարձակումը նախանշում է Ադրբեջանի հստակ և վճռական ձեռնարկումը՝ փորձել լուծել հակամարտությունը ուժային եղանակով, քան թե բանակցային: Կենսական նշանակություն ունի, որ մենք միջազգային հանրությանը համոզենք, որ դա այդպես է, որպեսզի այն կարողանա գործել դրա համաձայն: Այսպես անելու ձախողումը միայն կքաջալերի Ադրբեջանին շարունակել, և, հավանաբար, շատ ուշ կլինի, որ միջազգային հանրությունը քայլեր ձեռնարկի, եթե պատերազմը շարունակվի: Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության համար ռազմական լուծման հետևանքները չեն կարող գերագնահատվել:
Այնուամենայնիվ, կենսական է, որ մենք իրատես մնանք այն հարցում, թե ինչ կարող է անել ԵՄ-ն և ինչ կանի ԵՄ-ն: Մենք պետք է մեր ջանքերը կենտրոնացնենք այս իրատեսական նպատակների վրա, որպեսզի իրականում փորձենք ինչ-որ բանի հասնել: Սա նշանակում է շարունակաբար պնդել, որ Հայաստանը պատրաստ է բանակցելու, այս պահին գործում է պաշտպանական դիրքերից, և, հետևաբար, Ադրբեջանին է պետք է համոզել հետևել այդ օրինակին: Դա նշանակում է նաև, որ ԵՄ-ն պետք է ավելի ակտիվորեն ներգրավվի ցանկացած զինադադարից այն կողմ ավելի լայն կոնֆլիկտի մեջ՝ օգտագործելով իր ազդեցությունն ու լծակները՝ համոզելու Ադրբեջանին ներգրավվել առաջարկվող հրադադարի դիտարկման գործիքակազմում:


We are continuing to press the EU to take a more assertive role in this conflict. William Lavender


“Hraparak“ has made an interview with William Lavender, Senior Policy and Advocacy Officer at the European Friends of Armenia (EuFoA), an international non-governmental organization.


-Mr. Lavender, What is the EuFoA doing on these days with the European Union, with the Armenian community in Europe about the Nagorno-Karabakh war? What has the EuFoA done already on these days?
-Our efforts are very much focused on working with Europeans – it is they that need to understand and be convinced of what is happening right now. We are providing information briefings to the relevant parties in the European Parliament and other EU institutions, as well as working to ensure that the true series of events is being represented. 
Obviously, it’s also necessary to work with media outlets and we are pleased to have contributed to a number of pieces, and to help international journalists cover the conflict on the ground. There is a sizeable Armenian community in Brussels and we are pleased that some have reached out to us, offering their assistance. 


-In your opinion, can’t Europe restrain Turkey not to support Azerbaijan in this war or does not want to, because Turkey is a member of NATO ? What could Europe do that it did not do? How would you assess Europe's actions regarding possible steps related to Nagorno-Karabakh and Armenia?
-There is no doubt that the European response has been very disappointing. President Aliyev has for months been undermining the OSCE talks and essentially been making the case for war. The recent offensive shows all the hallmarks of pre-planning, further illustrated by the support it has received from Turkey. On the issue of Syrian mercenaries taking part, there can now be no doubt and as much has been said by President Macron. As such, there is little reason to justify the EU’s unwillingness to publicly call out Azerbaijan for its recent actions. 
Obviously, Turkey’s NATO membership is a fact but we shouldn’t get too distracted by this. The EU’s relationship with Turkey is very complicated and there are a number of factors that limit the EU’s room for manoeuvre, not least the continuing issues surrounding migration. 
The EU has completely failed so far to effectively use its voice on this issue. It should have condemned the attack launched by Azerbaijan and demanded it to re-engage with the OSCE talks, and it should have done so from the very beginning. Calling, as it has, on both sides has in acted in Baku as a green light to continue its offensive with complete impunity. 


-What are you going to do in accordance with the situation in Nagorno-Karabakh and Armenia ? Why doesn't the European Union impose sanctions on Azerbaijan, Turkey for war crimes, bombing of civilians, facilities?
-We are continuing to press the EU to take a more assertive role in this conflict. This starts with getting the EU to accept that right now Azerbaijan is actively working against a negotiated solution to the conflict. 
As for the subject of sanctions, we need look no further than the recent EU Council meeting. In the case of Cyprus, we saw a concerted campaign to try and push for sanctions against Turkey, even holding up a flagship policy to sanction high ranking individuals in Belarus in order to push its case. All these efforts came to nothing. In simple terms, if the EU will not sanction Turkey in the interests of one of its own Member States, it will certainly not sanction Turkey in the interests of any other. 


-German deputies arrived in Artsakh, who were speaking about the necessity to impose sanctions on Turkey and Azerbaijan, to present the reality about this war, what do you think they can do?
-I think we have to be pretty clear on this one. AfD (Alternative für Deutschland, Alternative for Germany - author) is marginalized party at the fringes of Europe’s far right. Its support only serves to marginalize the issue of Nagorno-Karabakh in the minds of Europe’s mainstream politicians and is therefore ultimately counterproductive. We at EuFoA fear that their engagement stops other politicians from supporting the just causes of Artsakh.


-Andreas Galao, Member of Landtag and Vice-Speaker of the Parliament, who was in Artsakh, has said that Azerbaijan's steps show that it wants to annihilate the population of Artsakh. He has added “Germany can not intervene in the war with arms, help Armenia or Artsakh, but can impose heavy sanctions on Ankara, which would be a harder blow for it than providing arms to Armenia”. Do you think the sanctions will work? What kind of sanctions should be applied?
-I think on the issue of sanctions, I have already commented. It is clear, however, that this latest offensive marks a clear and decisive attempt by Azerbaijan to try and solve the conflict by force rather than the negotiation. It is vital that we convince the international community that this is the case so that it can act accordingly. Failure to do so will only embolden Azerbaijan to continue and it is likely to be too late for the international community to step in if the war continues. The consequences of a military solution for the people of Nagorno-Karabakh cannot be over exaggerated. 
It is vital, however, that we remain realistic in what the EU can do and what the EU will do. We should focus our efforts on these realistic aims in order to actually try and achieve something. This means continually making the case that Armenia stands ready to negotiate, is acting at this moment from a defensive positon, and that therefore it is Azerbaijan that must be convinced to follow suit. It also means getting the EU to more actively engage with the wider conflict beyond any ceasefire, using its influence and leverage to convince Azerbaijan to sign up to the proposed ceasefire monitoring mechanism.