Չքացում

Չքացում
_**Մի ճիչ**_



_Արի՛, նստիր այստեղ,_



_Բացի’ր փոքրիկ հոգիդ,_



_Խաղա սրտիս հետ նեղ,_



_Փշրիր անզուսպ ու բիրտ:_







_Վաղն իսկ չքվի՛ր անհետ,_



_Փոքրիկ հոգիդ էլ տար,_



_Մնամ նեղ սրտիս հետ,_



_Մենակ, խելառ, շիվար..._







_Ու չհիշես իզուր,_



_Որ օրերում իմ խեղճ,_



_Դու եկել ես ինձ հյուր,_



_Պարում ենք մենք ու վերջ:_







_Չեմ հիշելու ես էլ,_



_Որ իմ հյուրն ես եղել,_



_Քեզ սիգար եմ տվել,_



_Դու ինձ սուրճ ես բերել:_







_Արի պարենք մի քիչ,_



_Հետո կանցնես գործի,_



_Դու հինգ քառյակ մի ճիչ_



_Խելառ բանաստեղծի..._







_**Ճգնաժամ**_



_Չենք օգնում իրար երջանիկ լինել,_



_Մենակ մնալն էլ մեզ չի վախեցնում,_



_Մենք հին ենք արդեն, մեզ պետք է փոխել,_



_Նորերն են գալիս՝ սերը սրտերում:_







_Էլ չենք նեղանում մենք մեկս մյուսից,_



_Չենք ձգտում փոխել այլեւս իրար,_



_Ազատ սխալվիր, ես թույլ եմ տալիս,_



_Լռեցրու երգն այս անսեր, միալար:_







_Գրողը տանի, մեզ էլ չի հուզում_



_Իրավիճակից դուրս գալու ելքը,_



_Արա ինչ կուզես, ես սուրճ եմ ուզում,_



_Դու իմաստուն ես, չթողնես ձեռքս..._







_**Շղթա**_



_Հանկարծ կտրեցիր օրերիս շղթան,_



_Օրերս հերթով թափվեցին վերից,_



_Մութ ու հնաբույր միջանցքում ահա_



_Ես հավաքում եմ օրերս նորից:_







_Եվ աղոթելով օրերիս համար,_



_Սարսափ-թելեր եմ մանում ես նորից,_



_Օրերս դարձյալ շղթա են դառնում,_



_Օրերս էլի կապկպում են ինձ:_







_Անցնում է սարսափն օրերիս միջով,_



_Կապում սարսափը օրերս միմյանց,_



_Ու հենց այսօրվա ներման աղոթքով_



_Թաքուն փակում եմ աչքերս հոգնած:_







_Աղոթքս զգույշ դառնում է երազ,_



_Վերից ընկնելով չեմ կորցնում ես ինձ,_



_Հրաշք մի գունեղ, հրաշքում ես պարզ,_



_Ու չի վերջանում երբեք եւ ոչինչ:_







_Ճամպրուկաբույրն ինձ հանում է քնից,_



_Նորից ընկնում եմ օրերի ցանցը,_



_Արի ազատենք մենք մեզ իրարից,_



_Վառենք ճամպրուկն այս՝ անցած-կորածը:_







_**Թմբիր**_



_Դու բիրտ, անսանձ մի մոլագար,_



_Քեզ մոտ՝ ես սուրբ, անմեղ, անչար,_



_Գովերգեցի համեստներին ես նենգաբար,_



_Չնեղացար, չհեռացար, ով կատարյալ..._







_Ու հրդեհված մարդը մարդով,_



_Մենք մարեցինք լույսերը կեղծ,_



_Ես՝ անվստահ, դու՝ անվրդով,_



_Մանանեխի հատիկ իմ մեծ:_







_Թե քեզ դատեն ամեն տեսակ_



_Մարդուկները տգեղ, անճար,_



_Հիշիր մի տեղ՝ սրտում իմ տաք,_



_Դու անմեղ ես, դու՝ մարդ-տաճար:_







_Մինչ արթնանանք այս թմբիրից,_



_Քեզ չի դիպչի ոչ մի կսկիծ,_



_Դու ինձ հետ ես՝ շղթայակից,_



_Զենքերդ դիր, բաժակը լից:_







_**Դեպի կատարելություն**_



_Քո բառերը կախարդանք են՝_



_Սրտակեղեք,_



_Հրավտանգ..._







_Քո ձեռքերը վճռական են՝_



_Անհնազանդ,_



_Բանտ ու կրակ..._







_Դու ժպտում ես, որ ես վառվեմ՝_



_Լինեմ դահիճ,_



_Դառնամ մտրակ..._







_Դու գնում ես, որ ես ապրեմ՝_



_Հաղթանակած,_



_Թեկուզ մենակ:_







_Լռությունդ անկատար է՝_



_Անմարդկային,_



_Ու կռվարար:_







_Մենությունը կատարյալ է՝_



_Խաղաղասեր,_



_Խաղաղարար…_







**Սիրան Գրիգորյան- բանաստեղծ, լրագրող**



**Հրապարակ մշակութային հավելված**