Չնայած այն բանի, որ իշխանություններն ավելորդ համարեցին մշակութային գործիչներին տրվող «Վաստակավոր» և «Ժողովրդական» արտիստի կոչումները եւ օրենքով վերացրին դրանք, բայց մեծ հաճույքով մեդալներ ու պարգեւներ են հանձնում դատախազներին, ՊՊԾ աշխատողներին ու ոստիկաններին: Դատախազության աշխատողի օրվա կապակցությամբ ՀՀ վարչապետի հուշամեդալով են պարգևատրվել Երևան քաղաքի դատախազ Ռաֆայել Մանուկյանը և ՀՀ դատախազության գլխավոր քարտուղար Մհեր Ափրիկյանը, ՀՀ վարչապետի շնորհակալագրով՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազ Արամ Արամյանն ու Արարատի մարզի դատախազ Վարդան Պողոսյանը:
Պետական պահպանման ծառայության մի խումբ աշխատակիցներ էլ են Նիկոլ Փաշինյանի կողմից պարգևատրվել Վարչապետի հուշամեդալով, Վարչապետի շնորհակալագրով ու արժեքավոր նվերներով: Անգամ մեդալների հարցերում է ՔՊ-ական իշխանությունն առաջնորդվում է երկակի ստանդարտներով:
Զրուցել ենք դերասան Լևս Դավթյանի հետ, ով «Իշխանություն» ֆիլմում մարմնավորել է Նիկոլ Փաշինյանի կերպարը:
- Իշխանությունն ասում է, որ մշակութային գործիչները` դերասաններ, երգիչներ և այլն արժանի չեն կոչումներին, սակայն մեդալներ է շնորհում ուժային կառույցների ներկայացուցիչներին: Ինչո՞ւ:
- Իրականում երևի թե ճիշտ էլ անում է, որովհետև մշակութային գործիչներից շատ շատերը` մեծ մասը հլուհնազանդ ծառայում է իրեն: Մի կողմից էլ դա եղել է առանձին ինստիտուտ, սակայն դեռ վաղուց վարկաբեկվել է, քանի որ «Վաստակավոր» և «Ժողովրդական» արտիստի կոչումների են արժանացել մարդիկ, ովքեր չգիտես թե ինչ արժանիքներ ունեն, նրանցից ոմանք Հայաստանում ներկայացրել են թուրքական մշակույթ, բայց այսօր նման կոչումներ ունեն: Ժամանակները փոխվում են, չգիտեմ հիմա, օրինակ, ինչպես են որոշում որ արտիստն է «ժողովրդական»: Վաստակավորը դեռ մի տեղ հասկանալի է, մարդն ունի վաստակ, տալիս են կոչումը: ԽՍՀՄ-ի ժամանակ եղել են մարդիկ, ովքեր ժողովրդի կողմից առանձնահատուկ վերաբերմունքի, սիրո են արժանացել և դա ճիշտ էր այն ժամանակ, հիմա խառն է իրավիճակը և դժվարանում եմ հստակ ասել, թե որն է ճիշտ: Կան մարդիկ, ովքեր թամադա են աշխատել, մազերը սպիտակել են, կոչում են տվել:
- Իսկ ինչո՞ւ նման երկակի ստանդարտներով` ինչո՞ւ են ուժայիններին մեդալներ շնորհում այդ դեպքում:
- Տալիս է, որ իրեն պաշտպանեն: Այդ համակարգը հո իդեալական չի աշխատում, բայց իրեն պաշտպանում են…. օրինակ` Վարդենիսի պոստերում կանգնած դասակի հրամանատարին կարող էին մեդալ տալ, կամ Սիսիանի ինչ-որ մի գումարտակի հրամանատարի, որովհետև այդ մարդիկ իրոք ծառայում են հայրենիքին, իրենց կյանքի, առողջության գնով: Բայց ուժայիններին մեդալ տալը նրա համար է, որ մարդիկ ուղղակի ուրախանան: Ի՞նչ ասեմ, թող ուրախանան, կարևորը` հետո չամաչեն, թե ում ձեռքից են ստացել և ինչի համար: Կարող են մի հատ էլ քաղաքացիների վրա նռնակ նետողին «Ազգային հերոս»-ի կոչում տալ, բայց «Նոր Հայաստանի»: Հայաստանի պատմության մեջ այդպիսի բան չի եղել, բայց հիմա կարող է նաև այդպես լինել, ի՞նչ կա որ:
