Մի բուռ հող ուտեինք, մեռնեինք, լավ էր, քան ականատես լինեինք այս ծանր տեսարաններին, թե ինչպես են վայրենի, բարբարոս, մարդակեր ու մարդատյաց ազերիները հրճվում մեր Արցախի հերոսներին, Արցախի նախագահներին նվաստացնելուց: Մեր բախտը չի բերել ոչ միայն մեր իշխանությունների, այլեւ հակառակորդների հարցում` ինչքան ճղճիմ, դաժան ու չմարդ հակառակորդ է մեզ բաժին ընկել, որը ոչ միայն մեր հայրենի հողը գրավեց, մեր 5 հազար զավակների կյանքի թելը կտրեց, մեր ազգային արժանապատվությունը տրորեց, այլ նաեւ տարեց, վաստակ ունեցող, մեր կողմից հարգված մարդկանց գերի վերցրեց: Եվ հիմա միջնադարյան ցեղի նման վանդակն է դրել, ցուցադրում է ու հրճվում:
Բորենիների ոհմակի մեջ հայտնված միայնակ մարդուն նվաստացնելն ու նկարահանելն ի՞նչ մի բարդ բան է, ի՞նչ հպարտանալու բան կա այդ տեսարանների մեջ: Ինչքա՜ն պետք է մարդը` պետության ղեկավարը, նրա ստորադասները, որոնք իբրեւ թե պաշտոն են զբաղեցնում, մարդու նման հագնվում, մեկնում եվրոպաներ, մասնակցում տարբեր սեմինարների ու խորհրդակցությունների, որոնց պետությունն անդամակցում է տարբեր քաղաքակիրթ կառույցների, միացել է տարբեր կոնվենցիաների, մնացած լինի լավագույն դեպքում Չինգիզ խանի ժամանակների արյունարբու հրեշների մակարդակին` նվազաչափ չզարգանալով: Հաղթել եք, գրավել եք, կոտորել եք, վտարել եք ժողովրդին պապենական հողերից, նրանց ղեկավարներին ինչո՞ւ եք գերի վերցրել: Ինչո՞ւ եք ասկյարների կողմից գլուխները կռացրած, նվաստացնելով տեղափոխում, նկարահանում, ցուցադրում: Դրանից ի՞նչ հաճույք եք ստանում, այ բորենիներ: Իրականում նպատակը պարզ է` հային վերջնականապես ոչնչացնելու, նրա ոգին կոտրելու համար է դա արվում, որ իրենց դարավոր վրեժը հանեն հայ աշխատավոր, համեստ ու հումանիստ տեսակից:
