Հեղինակներ Հրապարակագիրներ
Այսօր՝ 21.Հոկտեմբեր.2017, Ժամանակը Երևանում՝ 00:00
1USD = 0AMD
1EUR = 0AMD
1RUB = 0AMD
Եղանակը Երևանում՝
ԵՄ-ն վերահաստատել է իր ստանձնած պարտականությո... Արցախում զինծառայողի սպանության գործով ձերբակ... Ժիրայր Սեֆիլյանի համախոհներն ավարտել են հռչակ... Կեսօրվա դրությամբ Վրաստանում ՏԻՄ ընտրությունն... Սերժ Սարգսյանը հրավիրել է խորհրդակցություն 20... Քաբուլը ենթարկվել է հրթիռակոծման Ես ՀԿ, ԴՕՍԱՖ եմ ղեկավարում, իմ պրոբլեմներն ու... Ինչո՞ւ ամերիկացիներն իրենց աշխատողներին չեն թ... Ռուսաստանում հայերի են սպանել (տեսանյութ) Արեւմուտքի հետ հարաբերություններում ռուսների ... Հետիոտնի իրավունք. քաղաքացիական գիտակցություն Մադուրոն ընդդիմադիր նահանգապետերին սպառնացել ... Արցախում երկու զինվոր է մահացել ՍԴ որոշումը ծափահարությունների արժանի որոշում... Վրաստանում ՏԻՄ ընտություններ են Հոր վրա, անկախ ամեն ինչից, չեն ծիծաղում․․․ Կրթաթոշակներն ուշացնում են Թրամփը, հավանաբար, կշրջափակի Քենեդու սպանությ... Եթե ջրառ չանեինք, կունենայինք 6 սմ պլյուս, ոչ... ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի...
Ամենաընթերցված լուրերը
ԵՄ-ն վերահաստատել է իր ստանձնած պարտականությո... Արցախում զինծառայողի սպանության գործով ձերբակ... Ժիրայր Սեֆիլյանի համախոհներն ավարտել են հռչակ... Կեսօրվա դրությամբ Վրաստանում ՏԻՄ ընտրությունն... Սերժ Սարգսյանը հրավիրել է խորհրդակցություն 20... Քաբուլը ենթարկվել է հրթիռակոծման Ես ՀԿ, ԴՕՍԱՖ եմ ղեկավարում, իմ պրոբլեմներն ու... Ինչո՞ւ ամերիկացիներն իրենց աշխատողներին չեն թ... Ռուսաստանում հայերի են սպանել (տեսանյութ) Արեւմուտքի հետ հարաբերություններում ռուսների ... Հետիոտնի իրավունք. քաղաքացիական գիտակցություն Մադուրոն ընդդիմադիր նահանգապետերին սպառնացել ... Արցախում երկու զինվոր է մահացել ՍԴ որոշումը ծափահարությունների արժանի որոշում... Վրաստանում ՏԻՄ ընտություններ են Հոր վրա, անկախ ամեն ինչից, չեն ծիծաղում․․․ Կրթաթոշակներն ուշացնում են Թրամփը, հավանաբար, կշրջափակի Քենեդու սպանությ... Եթե ջրառ չանեինք, կունենայինք 6 սմ պլյուս, ոչ... ԵՊՀ ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի... «Առավոտ». Սամվել Ալեքսանյանի քույրը օբյեկտ է ... «Ժամանակ». Ամորձատում. Վերահսկիչ պալատի փոխար... «Հրապարակ». Նախկին աշխատակիցները դատի են տվել... «Հրապարակ». Ինչո՞ւ հայերը Ուկրաինայում չեն դի... «Ժողովուրդ». Բժիշկը՝ ամբաստանյալի աթոռին Բուհը քանդվում է «Ժողովուրդ». Բուժհաստատությունները՝ դժվար կաց... «Հրապարակ». Անփոխարինելին «Ժողովուրդ». Ստիպված կլինենք ցտեսություն ասել... «Հրապարակ». Նախագահը թեման քըրթ փակեց. ՀՀԿ ԳՄ... «Ժողովուրդ». Վարչապետի գլխավոր խորհրդականը` Գ... Եղանակը Հայաստանում Աստղագուշակ՝ հոկտեմբերի 21-ի համար Կանայք են տղամարդկանց սադրում բռնաբարության. ... Կիևի ակցիայի կազմակերպիչները Ուկրաինան ապակայ... Վրաերթ՝ Ավան վարչական շրջանում Լոմոնոսովի անվան համալսարանից մարդկանց տարհան... Քսենյա Սոբչակը շտաբ է ձևավորում ՄԱԿ-ը մեծ հնարավորություններ ունի, որոնք նախկ... Զոհված զինվորը տան միակ տղան էր (լուսանկարներ... Եգիպտոսում ահաբեկիչների հետ բախման արդյունքու... Խարկովում վրաերթի մեջ կասկածվող կին վարորդի ա... Վերջին նորամուծությունները ԼԻՏՈԿՈԼ ընկերությո... Երևանում ինքնասպանության փորձ է կանխվել Ընդհակառակը, Վլադիմիր Վոլֆովիչ Պայթյուն և հրդեհ Եղվարդում ՀՀ ՔԿ-ն ներկայացրել է 2017 թվականի առաջին կիս... Լեհաստանում դանակով զինված տղամարդը հարձակվել... «Роснефть»-ն ու Իրաքյան Քուրդիստանը համատեղ ծ... Ինչի՞ց վախեցար, պարոն ռեկտոր. ժողինստիտուտի դ...
Հարցում

Մեդիախոհանոց-40

Մասնագիտություն եւ մասնագիտացում

90-ականների լրագրությունն էականորեն տարբերվում էր 21-րդ դարի լրագրությունից ոչ միայն նրանով, որ տեխնիկական առաջընթացը խիստ հեշտացրել է լրագրողների գործը՝ ցանկացած տեղեկատվություն ճշտելու համար մի քանի րոպեն բավական է. համացանցն ամեն ինչ քո փոխարեն «հիշում» է, այլեւ մեր մասնագիտության նկատմամբ վերաբերմունքով։ Չէի ուզենա ասածս վերագրեին տարիքիս՝ չէ՞ որ մարդիկ, մեծանալով, փնթփնթան են դառնում, եւ երիտասարդների ոչ մի արածը նրանց չի գոհացնում։

Մանավանդ՝ այսօրվա երիտասարդները շատ բաներում գերազանցում են մեզ՝ ավագ սերնդի ներկայացուցիչներիս։ Բայց որոշ բաներ, այնուամենայնիվ, մենք ավելի լավ էինք անում։ Տարիների ընթացքում մի քանի լավ հատկություն լրագրությունը, ցավոք, կորցրեց։

Դրանցից առաջինը, իմ կարծիքով, լրագրողական մասնագիտացումն էր։ «Մեր ժամանակներում» կային քաղաքական, տնտեսական, իրավական, մշակութային, սոցիալական, կրթական թեմաներով գրող լրագրողներ։ Անգամ կարեւոր հաստատություններին կցված լրագրողներ կային, որոնք պարտավոր էին հետեւել այդ հաստատություններում կատարվող իրադարձություններին։ Եվ եթե որեւէ կարեւոր ինֆորմացիա բաց էիր թողնում, խմբագրի կողմից նախատինքի էիր արժանանում, երբեմն՝ պատժվում։

Կայքային լրագրության մեր օրերում լրագրողի մասնագիտացումը կամաց-կամաց դառնում է անցյալի մնացուկ. այժմ լրագրողները գրում են ամեն ինչի մասին։ Չկա թեմատիկ, ոլորտային մասնագիտացում։ Երեկվա ուսանողին հավատարմագրում են Ազգային ժողովում, ուղարկում կառավարություն, հանձնարարում բարդ հարցազրույցներ անել, խճճված թեմաներով հոդվածներ գրել։ Նա այսօր քաղաքական թեմաներով գրող լրագրող է, վաղը կվազի մշակութային միջոցառման, երրորդ օրը կլուսաբանի ընդդիմության հանրահավաքը, չորրորդ օրն անապահով ընտանիքի մասին ռեպորտաժ կպատրաստի։

Սա, անշուշտ, մի կողմից լավ է, քանի որ լրագրողի մասնագիտությունը գիտելիքների որոշակի «բագաժ», ընդհանուր պատրաստվածություն է ենթադրում։ Եվ բոլորովին պարտադիր չէ, որ կրթական թեմաներով հոդված գրող լրագրողը մի 5 տարի դպրոցում աշխատած լինի, կամ կառավարության նիստերը լուսաբանողը նախարարություններից մեկում մի քանի տարի չինովնիկների հոգեբանությունն ուսումնասիրած։ Ի վերջո, մեր ընթերցողը միջին գիտելիքների տեր, հանրաճանաչ թեմաներով հրապարակումներ պահանջող քաղաքացին է, այլ ոչ թե նեղ ոլորտային մասնագետը։ Եվ իզուր չէ, որ իմ գործընկերներից մեկը ժամանակին պնդում էր, որ լրագրողը, բառի դրական իմաստով, պետք է լավ դիլետանտ լինի՝ իմանա ամեն ինչից քիչ-քիչ։ Սակայն միեւնույն ժամանակ պետք չէ մոռանալ, որ մեզ ընթերցում են նաեւ տվյալ ոլորտների նեղ մասնագետները, որոնք անմիջապես նկատում են լրագրողի կոպիտ սխալներն ու անգրագիտությունը։

Ինչպե՞ս համատեղել այս երկուսը՝ լայն ընթերցողի համար նախատեսված հանրամատչելի, ուշագրավ հրապարակումները եւ նեղ մասնագետին էլ որոշակիորեն բավարարող վերլուծությունները։ Իմ փորձը ցույց է տալիս, որ երբ լրագրողը մասնագիտանում է որեւէ ոլորտում, կարճ ժամանակ անց նա կորցնում է չափի զգացողությունը եւ սկսում է ընթերցողին «զարմացնել» իր գիտելիքներով։ Նա դադարում է զգալ, թե որ թեման ու մատուցման որ ձեւը կարող են գրավել ընթերցողին։ Եվ սկսում է գրել նեղ լսարանի համար։ Շատ քիչ դեպքեր կան, երբ մարդը տարիներ շարունակ զբաղվում է նույն ոլորտով, տիրապետում է այդ ոլորտի նրբություններին եւ շարունակում է գրել ուշագրավ, լավ լեզվով, առանց մասնագիտական խճողումների։ Նման լրագրողի օրինակ է «Հայկական ժամանակի» տնտեսական մեկնաբան Հայկ Գեւորգյանը, որը, թերթի ծննդյան օրից սկսած, գրում է այդ թեմաներով եւ դեռեւս չի ձանձրացրել իր ընթերցողին։ Ափսոս՝ մեր հայտնի լրագրողներն այնքան զբաղված են, որ աշակերտներ պահելու, նոր սերնդին կրթելու ժամանակ ու հնարավորություն չունեն։ Թեեւ դա պետք է անեին բուհերը, հատկապես մայր բուհը, որտեղ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում ով ասես դասավանդում է, բայց ազատ, ընդդիմադիր մամուլի ներկայացուցիչները մուտք չունեն։

Ա. Օ.

 

Դիտվել է 148 անգամ
loading...
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan