Հեղինակներ Հրապարակագիրներ
Այսօր՝ 28.Մայիս.2017, Ժամանակը Երևանում՝ 00:00
1USD = 0AMD
1EUR = 0AMD
1RUB = 0AMD
Եղանակը Երևանում՝
Հաքերային հարձակում՝ Trump Organization-ի վրա Եղանակը Հայաստանում Աստղագուշակ՝ մայիսի 28-ի համար Ռոնալդուին բանտ է սպառնում Շրի Լանկայում ջրհեղեղի զոհերի թիվը հասել է 12... Մահացել է Ռուսաստանի ամենատարեց դերասանուհին Մակրոնը պատրաստվում է Պուտինի հետ պահանջկոտ ե... Թրամփը չի լսել Իտալիայի վարչապետի ելույթը Հայաստան է ժամանել Շառլ Ազնավուրը Թուրքիան և ԵՄ-ն հարաբերությունների կարգավորմա... Մոլդովայում քայքայվեց եվրոպամետ կոալիցիան Մեծ Յոթնյակի առաջնորդները հռչակագիր են ստորագ... Երկրաշարժ՝ Թուրքիայում Հռոմի Պապը աղոթել է Եգիպտոսի սպանդի զոհերի հո... Կ. Պոսլի Հայոց պատրիարքական սպասվող ընտրությո... Այսօր քննարկել եկող տարվա զարգացումները՝ լուր... Մեքսիկայում հինգ գլխատված մարմին են հայտնաբեր... Մեր համաքաղաքացիներին կազմակերպելը գնալով թափ... ՔԿ-ն պաշտպանության միջոց է կիրառել քրեական հե... Առաջին անգամ Պետդեպը Ռամադանի միջոցառումներ չ...
Ամենաընթերցված լուրերը
Ռոնալդուին բանտ է սպառնում Շրի Լանկայում ջրհեղեղի զոհերի թիվը հասել է 12... Մահացել է Ռուսաստանի ամենատարեց դերասանուհին Մակրոնը պատրաստվում է Պուտինի հետ պահանջկոտ ե... Թրամփը չի լսել Իտալիայի վարչապետի ելույթը Հայաստան է ժամանել Շառլ Ազնավուրը Թուրքիան և ԵՄ-ն հարաբերությունների կարգավորմա... Մոլդովայում քայքայվեց եվրոպամետ կոալիցիան Մեծ Յոթնյակի առաջնորդները հռչակագիր են ստորագ... Երկրաշարժ՝ Թուրքիայում Հռոմի Պապը աղոթել է Եգիպտոսի սպանդի զոհերի հո... Կ. Պոսլի Հայոց պատրիարքական սպասվող ընտրությո... Այսօր քննարկել եկող տարվա զարգացումները՝ լուր... Մեքսիկայում հինգ գլխատված մարմին են հայտնաբեր... Մեր համաքաղաքացիներին կազմակերպելը գնալով թափ... ՔԿ-ն պաշտպանության միջոց է կիրառել քրեական հե... Առաջին անգամ Պետդեպը Ռամադանի միջոցառումներ չ... Մերի Մակարյանն այսօր նշանադրվել է․ Լուսանկար ... ՀՀ պաշտպանության նախարարը ներկայացրել է ռազմա... Երևի վարչապետը խաբեց, որ լավ մաքրեն Հրազդանում կարկուտը սպիտակեցրել է հողը (տեսան... «Իսլամական պետություն»-ը ստանձնեց Եգիպտոսում ... Վերականգնողական բուժումը որը նշանակվել էր, որ... Վարչապետը ներկա է գտնվել «Level Up» միջազգայի... Մի խումբ անձանց կողմից սպանություն նախապատրաս... Թուրքմենստանը կմասնակցի Կասպիական կոնվենցիայի... Կյանքի կանոններ Ալլա Պուգաչովայից. 50-ից հետո... ԱՄՆ-ն դադարեցրել է իր գործակցությունը Սիրիայո... Չիլիում հոսպիտալացրել են Պինոչետի այրուն Ժողովուրդը բուռն ձեւով ընդունեց Ժիրայր Սեֆիլյ... Ի գիտություն հասարակության Շահագրգռված ենք, որ ԵՄ-ի հատկացրած գումարները... Մեր թշնամու համար բարոյականությունը նույնն է,... Մարդու իրավունքների հանձնաժողովի փակումը ԱԺ-ի... Սիրահարություն 7-8 ամիս է ոչ մի քննչական գործողություններ չե... «Ցամաքող Երեւան» շարքից Հիվանդին ուղարկել են բերդ՝ մահանալու Թող աշխատի՝ ապրի Ռուսական ռազմական ավիացիան 120 գրոհային է ոչն... Պետությունը ստիպել է շատ մթերել, ապրանքը մնաց... Պայթյուն ԱՄՆ-ի նավթի պահեստում «Ակվա Արմենիան» առաջինը փորձել են ԱԺ բուֆետու... Բժշկական համալսարանը պատիվ կպահանջի Իսրայելի ... Որքանո՞վ է Adjarabet-ը ռիսկային՝ մեծ գումար տ... Կայացել է «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի ... Ռուսական զորակազմը ձեռնարկում է միջոցներ ԻՊ գ... Ո՞վ կարող է պայթեցնել Մեծամորի ատոմակայանը եւ... Կարեն Կարապետյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Ե... Մարտեր Կենտրոնական Աֆրիկայի Հանրապետությունու...
Հարցում

Քաղաքագրություն. Մկրտիչ Արմեն՝ «Երեվան»

Եվ նա տեսավ քարավանը:

Զառիվայրով բարձրանալիս, երկնքի մուգ կապույտ ֆոնի վրա նա տեսավ հարյուրավոր ուղտերի խոշոր սիլուետները մեկը մյուսի ետեւից: Լուսնի գունատ լույսի տակ գնում էր քարավանը, եւ սպիտակ աղեղը կանգնած էր նառի գլխավերեւում:
Ուղտերը, դեպի վեր խոյացող իրենց երկար վզերի վրա գլուխները բարձր պահած, հանդարտ օրորվում էին առաջ: Յուրաքանչյուր վայրկյան ծալվում ու բացվում էին նրանց բարձր ծնկների կնճիռները: Իրենց վզերի ահագին բարձունքից նրանք վեհորեն նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Յուրաքանչյուր ուղտի վրա, բարձած իրեղենների միջեւ, նստած էր մի կին՝ կամ մենակ, կամ երեխայի հետ միասին: Այդ կանանց սպիտակ չադրաները պայծառ անդրադարձնում էին լուսնի լույսը, եւ այդ լույսի տակ կարելի էր հաշվել չադրաների ամենափոքր նախշերն ու պուտերը:

- Գլա՛նգ, գլա՛նգ,- զնգզնգում էին բաժակաձեւ զանգակները, եւ նրանց տակտի համաձայն, օրորվում էին կանայք ուղտերի սապատների միջեւ: Նրանք նայում էին առաջ, շատ առաջ, եւ նրանց հայացքը խորն էր ուղտերի հայացքի պես եւ կարծես այդ հայացքը հասած էր դեպի ինչ-որ գալիք, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը:
Ուղտերի մեջքերի վրա, երկու կողերն ի վար կախված երկուական հսկա պարկերի միջից, ուր բուրգեր լցված, փայլփլում էին երկուական կլոր կետեր: Դրանք երեխաների աչքեր էին, որոնց մեջ լուսինն էր արտացոլվել: Ուշադիր զանգակների ձայնին՝ նրանք զարմացած ու լուրջ նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր հեռվի եւ մթան շղարշում կորած անհատականությունն էր եւ ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Ներքեւում, գետի վրայով, յուրաքանչյուր տասնյակ ուղտի առջեւից գնում էին երկու-երեքական տղամարդիկ, անլսելի զրուցելով միմյանց հետ: Նրանց փափախների վրա տատանվում էին ուղտերի վզերի ստվերները, եւ բաժակաձեւ զանգակներից ձայնը ներքեւ հորդելով՝ թաղվում էր նրանց փափախների գռուզի մեջ:
Եվ անցնում է քարավանը:

Երկար, երկար, նրա երկու ծայրերը կորչում էին հեռուների մթության մեջ: Թվում էր, թե անվերջ եւ անսկիզբ քարավանն է դա, կյանքի քարավանը, որի մասին երգել են բազմաթիվ պարսիկ դերվիշները, թուրք շահիրներն ու հայ աշուղները: Եվ Արշակ Բուդաղյանն անակնթարթ նայում էր այդ քարավանին, որի միալար ղողանջն ու օրորը երազի նման պատում էին նրան իրենց շղարշով: Նա միաժամանակ լսում էր եւ անցած զանգակների, որոնք անցնում էին իր դեմից, լուսնի սպիտակ փայլն իրենց դեղին մետաղի մեջ հալեցնելով: Նա լսում էր, թե ինչպես հեռվում, շատ հեռվում, իրար ետեւից հանգչում էին ղողանջները: Միաժամանակ լսում էր, թե ինչպես մի ուրիշ հեռվից ծնվում եւ աճում էին նորանոր ղողանջներ: Նա մտովի հետեւում էր նրանց, մինչեւ որ մոտենային, անցնեին իր կողքով եւ անհետանային այն անծանոթ հեռվում, դեպի ուր հառել էին իրենց հիպնոսացած հայացքները:

Նա գիտեր, որ մի քանի րոպե հետո այլեւս նոր հնչյուններ չեն ծնվի, եւ եղածները բոլորը կանցնեն, կմեղմանան, կթուլանան, կմարվեն, ապա կանհետանան: Նա վախով արդեն նկատում էր այդ: Հետզհետե ավելի ու ավելի սկսեցին նրա ականջին հասնել մարվող հնչյունները, նրանք աճեցին, շատացան, իրենց մեջ լռեցրին ծագող հնչյունները, հետո մոտիկ հնչյունները: Ապա միանգամից սկսեցին իջնել խորը, խորը, սկսեցին գնալ հեռու, հեռու, սկսեցին լսվել տխուր, տխուր… Ապա միանգամից տեղափոխվեցին Բուդաղյանի ականջների մեջ եւ այնտեղ մեռան… Դատարկ հարթության վրա փայլում էր ձանձրալի լուսինը: Ոչինչ հետաքրքիր չկար: Արշակը երեսը շուռ տվեց դեպի քաղաքը եւ սկսեց նայել: Սակայն նա մտածում էր քաղաքի մասին:

- Անցավ… գուցե վերջին քարավանն էր, վերջիններից մեկը, ժամանակավրեպ ուշացած, կարծես դուրս եկած հազար ու մի գիշերների գրքից: Իսկ առավոտյան, նույն այդ ճանապարհով նորից կանցնեն սայլերն ու ֆուրգոնները, եւ իրենց ետեւից փոշու ամպեր բարձրացնելով՝ կսուրան մուգ կապույտ ավտոները: Քարավանից մնացած կլինեն միայն ուղտերի թրիքի մի քանի կտորներ՝ ճանապարհի եզրերին…

- Անցավ,- մրմնջաց նա տխուր, կոտրված ձայնով ու խորը հոգոցով: Եվ նրան թվաց, թե խոսքը վերաբերում է քաղաքին՝ Երեւանին: Երեւանն է անցնողը, Երեւանն է հեռացողը:
Մկրտիչ Արմեն՝ «Երեւան»

Պատրաստեց Արամ  ՊԱՉՅԱՆԸ

Դիտվել է 281 անգամ
loading...
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan