Հեղինակներ Հրապարակագիրներ
Այսօր՝ 24.Սեպտեմբեր.2017, Ժամանակը Երևանում՝ 00:00
1USD = 0AMD
1EUR = 0AMD
1RUB = 0AMD
Եղանակը Երևանում՝
Եղանակը Հայաստանում Աստղագուշակ՝ սեպտեմբերի 24-ի համար Բորիս Ջոնսոնը Իրանին կոչ է արել` դադարեցնել հ... Թուրքիան եւ Ռուսաստանը պլաններ ունեն Իդլիբում... Արձագանքելով Ժիրայր Սեֆիլյանի կոչին Կահիրեում վախճանվել է «Մուսուլման եղբայրների»... Ուկրաինան ձգտում է երթեւեկի անվիզա ռեժիմ հաստ... Հրաժարական է տվել Ստամբուլի քաղաքապետը Թայմիրում արջը 6-ամյա տղայի է սպանել Թուրքիան պատրանքներ ունի, որ ահաբեկչությունն ... «Հըզբոլլահը» հայտարարել է, որ պատրաստ է պատեր... Հայաստանը միացավ Անդրսահմանային էլեկտրոնային ... Մեքսիկայում կրկին երկրաշարժ է գրանցվել Վերնիսաժի մոտ տեղի ունեցած սպանության գործով ... Խուլիգանության և բռնություն գործադրելու փաստե... Նախագահ Սերժ Սարգսյանն ընդունել է ԽՍՀՄ ժողովր... Հայաստանի արտգործնախարարը Նյու Յորքում հանդիպ... Շոկոլադի դիետա Բիլ Քլինթոնի վեպի հիման վրա թրիլլեր կնկարահան... Իրանը կավելացնի իր հրթիռային պոտենցիալը. Հասա...
Ամենաընթերցված լուրերը
Եղանակը Հայաստանում Աստղագուշակ՝ սեպտեմբերի 24-ի համար Բորիս Ջոնսոնը Իրանին կոչ է արել` դադարեցնել հ... Թուրքիան եւ Ռուսաստանը պլաններ ունեն Իդլիբում... Արձագանքելով Ժիրայր Սեֆիլյանի կոչին Կահիրեում վախճանվել է «Մուսուլման եղբայրների»... Ուկրաինան ձգտում է երթեւեկի անվիզա ռեժիմ հաստ... Հրաժարական է տվել Ստամբուլի քաղաքապետը Թայմիրում արջը 6-ամյա տղայի է սպանել Թուրքիան պատրանքներ ունի, որ ահաբեկչությունն ... «Հըզբոլլահը» հայտարարել է, որ պատրաստ է պատեր... Հայաստանը միացավ Անդրսահմանային էլեկտրոնային ... Մեքսիկայում կրկին երկրաշարժ է գրանցվել Վերնիսաժի մոտ տեղի ունեցած սպանության գործով ... Խուլիգանության և բռնություն գործադրելու փաստե... Նախագահ Սերժ Սարգսյանն ընդունել է ԽՍՀՄ ժողովր... Հայաստանի արտգործնախարարը Նյու Յորքում հանդիպ... Շոկոլադի դիետա Բիլ Քլինթոնի վեպի հիման վրա թրիլլեր կնկարահան... Իրանը կավելացնի իր հրթիռային պոտենցիալը. Հասա... Քննիչն էնքան «դավադիտ» արեց, որ գրեցի․ «Իգլայ... Մեղադրանք է առաջադրվել Նորաշեն համայնքի ղեկավ... 3 անձի դանակահարություն Սյունիքի մարզում. մեկ... Սաուդցի աստվածաբանին արգելել են քարոզել կանան... Լորդ Մարտին Քալանանը Ծառուկյանի հրավերով այցե... Ինձ հարցնում էր՝ ո՞նց կարող եմ թանաքոտված թղթ... Եվրոպան դեռ երկար կմնա կախված ռուսական գազից ... «Իգլան» ցանկացել են վաճառել քրդերին՝ կռվելու ... Իրանը նոր հրթիռ է ցուցադրել, որից անհանգստացա... Վարչական վերաքննիչ դատարանի դատավորի լիազորու... Հմայակ Հովհաննիսյանի հետ ես ո՞նց համագործակցե... Կրթության եւ գիտության, մշակույթի նախարարները... Մերկելի որոշումը կհետաքննվի Միացյալ Թագավորությունում կսառեցնեն անլեգալ մ... Մի՛ խոսեք ձեր դաշնակիցների հետ ուժի լեզվով․ Վ... Հայաստանի եւ Ադրբեջանի ԱԳ նախարարները հանդիպե... Սերժ Սարգսյանը շնորհավորել է Շուշան Պետրոսյան... Հանձնարարականը եղել է ոչ թե այս վարչապետի, այ... Պատկերացնո՞ւմ եք, ասենք, Ժան Գաբենը՝ Ֆրանսիայ... Պլանային ջրանջատում Կենտրոնում «Բագին» ամսագիրը 55 տարեկան է Շինարարություն վտանգավոր գոտում, Հրազդանի քաղ... ․․․ Թե ինչ արեց Զինվորն ավտոբուսում Կողոպտել են Pet Shop Boys խմբին Սենատոր Ջոն Մըք-Քեյնը առողջանալու շանսեր չուն... «Ժողովուրդ». Էդվարդ Նալբանդյանը որոշել է սրբա... Հրազդանի Կաքավաձոր թաղամասի հարակից սարում այ... «Ժամանակ». Տավարի մսի գինը գարնանը կտրուկ կթա... «Ժողովուրդ». Ուշագրավ մանրամասներ են հայտնի ... «Ժամանակ». Ինչու են նոր նախագծով նվազեցնում վ...
Հարցում

Քաղաքագրություն. Մկրտիչ Արմեն՝ «Երեվան»

Եվ նա տեսավ քարավանը:

Զառիվայրով բարձրանալիս, երկնքի մուգ կապույտ ֆոնի վրա նա տեսավ հարյուրավոր ուղտերի խոշոր սիլուետները մեկը մյուսի ետեւից: Լուսնի գունատ լույսի տակ գնում էր քարավանը, եւ սպիտակ աղեղը կանգնած էր նառի գլխավերեւում:
Ուղտերը, դեպի վեր խոյացող իրենց երկար վզերի վրա գլուխները բարձր պահած, հանդարտ օրորվում էին առաջ: Յուրաքանչյուր վայրկյան ծալվում ու բացվում էին նրանց բարձր ծնկների կնճիռները: Իրենց վզերի ահագին բարձունքից նրանք վեհորեն նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Յուրաքանչյուր ուղտի վրա, բարձած իրեղենների միջեւ, նստած էր մի կին՝ կամ մենակ, կամ երեխայի հետ միասին: Այդ կանանց սպիտակ չադրաները պայծառ անդրադարձնում էին լուսնի լույսը, եւ այդ լույսի տակ կարելի էր հաշվել չադրաների ամենափոքր նախշերն ու պուտերը:

- Գլա՛նգ, գլա՛նգ,- զնգզնգում էին բաժակաձեւ զանգակները, եւ նրանց տակտի համաձայն, օրորվում էին կանայք ուղտերի սապատների միջեւ: Նրանք նայում էին առաջ, շատ առաջ, եւ նրանց հայացքը խորն էր ուղտերի հայացքի պես եւ կարծես այդ հայացքը հասած էր դեպի ինչ-որ գալիք, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը:
Ուղտերի մեջքերի վրա, երկու կողերն ի վար կախված երկուական հսկա պարկերի միջից, ուր բուրգեր լցված, փայլփլում էին երկուական կլոր կետեր: Դրանք երեխաների աչքեր էին, որոնց մեջ լուսինն էր արտացոլվել: Ուշադիր զանգակների ձայնին՝ նրանք զարմացած ու լուրջ նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր հեռվի եւ մթան շղարշում կորած անհատականությունն էր եւ ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Ներքեւում, գետի վրայով, յուրաքանչյուր տասնյակ ուղտի առջեւից գնում էին երկու-երեքական տղամարդիկ, անլսելի զրուցելով միմյանց հետ: Նրանց փափախների վրա տատանվում էին ուղտերի վզերի ստվերները, եւ բաժակաձեւ զանգակներից ձայնը ներքեւ հորդելով՝ թաղվում էր նրանց փափախների գռուզի մեջ:
Եվ անցնում է քարավանը:

Երկար, երկար, նրա երկու ծայրերը կորչում էին հեռուների մթության մեջ: Թվում էր, թե անվերջ եւ անսկիզբ քարավանն է դա, կյանքի քարավանը, որի մասին երգել են բազմաթիվ պարսիկ դերվիշները, թուրք շահիրներն ու հայ աշուղները: Եվ Արշակ Բուդաղյանն անակնթարթ նայում էր այդ քարավանին, որի միալար ղողանջն ու օրորը երազի նման պատում էին նրան իրենց շղարշով: Նա միաժամանակ լսում էր եւ անցած զանգակների, որոնք անցնում էին իր դեմից, լուսնի սպիտակ փայլն իրենց դեղին մետաղի մեջ հալեցնելով: Նա լսում էր, թե ինչպես հեռվում, շատ հեռվում, իրար ետեւից հանգչում էին ղողանջները: Միաժամանակ լսում էր, թե ինչպես մի ուրիշ հեռվից ծնվում եւ աճում էին նորանոր ղողանջներ: Նա մտովի հետեւում էր նրանց, մինչեւ որ մոտենային, անցնեին իր կողքով եւ անհետանային այն անծանոթ հեռվում, դեպի ուր հառել էին իրենց հիպնոսացած հայացքները:

Նա գիտեր, որ մի քանի րոպե հետո այլեւս նոր հնչյուններ չեն ծնվի, եւ եղածները բոլորը կանցնեն, կմեղմանան, կթուլանան, կմարվեն, ապա կանհետանան: Նա վախով արդեն նկատում էր այդ: Հետզհետե ավելի ու ավելի սկսեցին նրա ականջին հասնել մարվող հնչյունները, նրանք աճեցին, շատացան, իրենց մեջ լռեցրին ծագող հնչյունները, հետո մոտիկ հնչյունները: Ապա միանգամից սկսեցին իջնել խորը, խորը, սկսեցին գնալ հեռու, հեռու, սկսեցին լսվել տխուր, տխուր… Ապա միանգամից տեղափոխվեցին Բուդաղյանի ականջների մեջ եւ այնտեղ մեռան… Դատարկ հարթության վրա փայլում էր ձանձրալի լուսինը: Ոչինչ հետաքրքիր չկար: Արշակը երեսը շուռ տվեց դեպի քաղաքը եւ սկսեց նայել: Սակայն նա մտածում էր քաղաքի մասին:

- Անցավ… գուցե վերջին քարավանն էր, վերջիններից մեկը, ժամանակավրեպ ուշացած, կարծես դուրս եկած հազար ու մի գիշերների գրքից: Իսկ առավոտյան, նույն այդ ճանապարհով նորից կանցնեն սայլերն ու ֆուրգոնները, եւ իրենց ետեւից փոշու ամպեր բարձրացնելով՝ կսուրան մուգ կապույտ ավտոները: Քարավանից մնացած կլինեն միայն ուղտերի թրիքի մի քանի կտորներ՝ ճանապարհի եզրերին…

- Անցավ,- մրմնջաց նա տխուր, կոտրված ձայնով ու խորը հոգոցով: Եվ նրան թվաց, թե խոսքը վերաբերում է քաղաքին՝ Երեւանին: Երեւանն է անցնողը, Երեւանն է հեռացողը:
Մկրտիչ Արմեն՝ «Երեւան»

Պատրաստեց Արամ  ՊԱՉՅԱՆԸ

Դիտվել է 297 անգամ
loading...
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan