Հեղինակներ Հրապարակագիրներ
Այսօր՝ 24.Մայիս.2017, Ժամանակը Երևանում՝ 00:00
1USD = 0AMD
1EUR = 0AMD
1RUB = 0AMD
Եղանակը Երևանում՝
ԱՄՆ-ը կավելացնի Պետդեպարտամենտի գծով հատկացու... Իտալիան G7-ի գագաթաժողովի շեմին կուժեղացնի հա... Եղանակը Հայաստանում Աստղագուշակ՝ մայիսի 24-ի համար ԱՄՆ-ում տեղեկություններ չունեն, որ Իրանը ձգտո... Ամենաանկանխատեսելի երկիրը՝ ԱՄՆ. Մարիա Զախարով... Ֆրանսիայում կուժեղացվեն անվտանգության միջոցառ... Նավթի գինը համաշխարհային շուկայում տատանվում ... Թրամփը ժամանել է Իտալիա Արևմուտքը չի ընդունում, որ իր դեմ իրականում Ի... ԶԼՄ-ները ճշտել են Մանչեսթերում ահաբեկչություն... ԵԽ Գլխավոր քարտուղարը շոկի մեջ է Մանչեսթերում... Ես էլ չեմ զբաղվում քաղաքականությամբ․ Տիգրան Կ... Իրանը պետք է շնորհակալ լինի Օբամային. Դոնալդ ... Ամերիկացին փորձել է գաղտնի տեղեկությունների փ... ԻՊ շտաբը տարհանվել է գրեթե ազատագրված Մոսուլի... Պուտինի և Դուտերտեի հանդիպումը տեղի կունենա ո... Զովունիում ցուլը փախել էր գոմից (լրացված) Էականն այն է, թե ինչ պատվեր է տրված դատավորին... Բացահայտվել է գողության 16 դեպք
Ամենաընթերցված լուրերը
Ամենաանկանխատեսելի երկիրը՝ ԱՄՆ. Մարիա Զախարով... Ֆրանսիայում կուժեղացվեն անվտանգության միջոցառ... Նավթի գինը համաշխարհային շուկայում տատանվում ... Թրամփը ժամանել է Իտալիա Արևմուտքը չի ընդունում, որ իր դեմ իրականում Ի... ԶԼՄ-ները ճշտել են Մանչեսթերում ահաբեկչություն... ԵԽ Գլխավոր քարտուղարը շոկի մեջ է Մանչեսթերում... Ես էլ չեմ զբաղվում քաղաքականությամբ․ Տիգրան Կ... Իրանը պետք է շնորհակալ լինի Օբամային. Դոնալդ ... Ամերիկացին փորձել է գաղտնի տեղեկությունների փ... ԻՊ շտաբը տարհանվել է գրեթե ազատագրված Մոսուլի... Պուտինի և Դուտերտեի հանդիպումը տեղի կունենա ո... Զովունիում ցուլը փախել էր գոմից (լրացված) Էականն այն է, թե ինչ պատվեր է տրված դատավորին... Բացահայտվել է գողության 16 դեպք Հարուցվել է քրեական գործ՝ մոր կողմից նորածին ... Արիանա Գրանդեն իր համերգի ժամանակ իրականացված... Գեներալի որդին սպառնացե՞լ է. տուժողն ու վկան ... Թրամփը ժամանել է Պաղեստին Գրքի եւ հրատարակչական գործի կենտրոնի գոյությո... Ոստիկանությունը շնորհավորում է շրջանավարտների... Հաց բերողի արձանը, եթե անգամ չփոխվեն էլ իշխան... Դոնալդ Թրամփը ցավակցել է բրիտանացի ժողովրդին ... ՀՀԿ-ում փնտրում են իրենց դեմ քվեարկողներին Պետք է բարձրացնել Հայաստանի մշակութային ճանաչ... Նախագահ Սերժ Սարգսյանին իր հավատարմագրերն է հ... Թեժ հուլիս՝ Գյումրիում ԵՄ-ն պատասխան հարված կհասցնի ահաբեկչությանը. ... Կյանքի կանոններ Նիկոլայ 2-րդ կայսրից․ Ավելի լ... Լոնդոնում տարհանում են երկաթուղային կայարանը ... Էդվարդ Նալբանդյանը կայցելի Մադրիդ Գյումրեցի 2-ամյա փոքրիկի մահվան մասին Ավստրիա... Ոստիկանները հայտնաբերել են նորածնի դին պոլիէթ... ԱԿԲԱ-ԿՐԵԴԻՏ ԱԳՐԻԿՈԼ ԲԱՆԿՆ ընդլայնում է իրական... Բրիտանական ֆունտն էժանացել է Մանչեսթերյան պայ... Եթե միակ այլընտրանքային լեգիտիմ պրոցեսը մեր ե... Հայաստանը գրավիչ և հյուրընկալ է, բայց ոչ մատչ... Հովհաննես Հովսեփյանին նորից նշանակեցին նախագա... Տաջիկստանն հրաժարվել է մասնակցել ԵԱՀԿ կոնֆերա... «Ցամաքող Երևան» շարքից 12-րդ դասարանը կավարտեն 19.618 աշակերտներ Քաղաքապետը միայն իր տուն տանող ճանապարհն է աս... Հաց բերողի արձանը՝ սրբատեղի Ավտոմեքենան ընկել է ձորը Թուրքիայի վարչապետը Վրաստանում է Աշխատավայր՝ հեծանիվով Ընդունվել է ՍՏՀԿ համաժողովի ամփոփիչ հայտարարո... Մոխրամանը սննդի հետ շփվող նյո՞ւթ է կամ՝ ինչո՞... Սերժ Սարգսյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Միաց... Վարչապետն ընդունել է գերմանական Mangold Consu...
Հարցում

Քաղաքագրություն. Մ. Արմեն՝ «Երևան»

Եվ նա տեսավ քարավանը:
Զառիվայրով բարձրանալիս, երկնքի մուգ կապույտ ֆոնի վրա նա տեսավ հարյուրավոր ուղտերի խոշոր սիլուետները մեկը մյուսի ետևից: Լուսնի գունատ լույսի տակ գնում էր քարավանը և սպիտակ աղեղը կանգնած էր նառի գլխավերևում:

Ուղտերը, դեպի վեր խոյացող իրենց երկար վզերի վրա գլուխները բարձր պահած, հանդարտ օրորվում էին առաջ: Յուրաքանչյուր վայրկյան ծալվում ու բացվում էին նրանց բարձր ծնկների կնճիռները: Իրենց վզերի ահագին բարձրունքից նրանք վեհորեն նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Յուրաքանչյուր ուղտի վրա, բարձած իրեղենների միջև, նստած էր մի կին, կամ մենակ, կամ երեխայի հետ միասին: Այդ կանանց սպիտակ չադրաները պայծառ անդրադարձնում էին լուսնի լույսը և այդ լույսի տակ կարելի էր հաշվել չադրաների ամենափոքր նախշերն ու պուտերը:
-Գլա՛նգ, գլա՛նգ,- զնգզնգում էին բաժակաձև զանգակները և նրանց տակտի համաձայն, օրորվում էին կանայք ուղտերի սապատների միջև: Նրանք նայում էին առաջ, շատ առաջ և նրանց հայացքը խորն էր ուղտերի հայացքի պես և կարծես այդ հայացքը հասած էր դեպի ինչ-որ գալիք, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը:

Ուղտերի մեջքերի վրա, երկու կողերն ի վար կախված երկուական հսկա պարկերի միջից, ուր բուրգեր լցված, փայլփլում էին երկուական կլոր կետեր: Դրանք երեխաների աչքեր էին, որոնց մեջ լուսինն էր արտացոլվել: Ուշադիր զանգակաների ձայնին նրանք զարմացած ու լուրջ նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր հեռվի և մթան շղարշում կորած անհատականությունն էր և ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Ներքևում, գետի վրայով, յուրաքանչյուր տասնյակ ուղտի առջևից գնում էին երկու-երեքական տղամարդիկ, անլսելի զրուցելով միմյանց հետ: Նրանց փափախների վրա տատանվում էին ուղտերի վզերի ստվերները և բաժակաձև զանգակներից ձայնը ներքև հորդելով՝ թաղվում էր նրանց փափախների գռուզի մեջ:

Եվ անցնում է քարավանը:
Երկար, երկար, նրա երկու ծայրերը կորչում էին հեռուներ մթության մեջ: Թվում էր, թե անվերջ և անսկիզբ քարավանն է դա, կյանքի քարավանը, որի մասին երգել են բազմաթիվ պարսիկ դերվիշները, թուրք շահիրներն ու հայ աշուղները: Եվ Արշակ Բուդաղյանն անակնթարթ նայում էր այդ քարավանին, որի միալար ղողանջն ու օրորը երազի նման պատում էին նրան իրենց շղարշով: Նա միաժամանակ լսում էր և անցած զանգակների, որոնք անցնում էին իր դեմից, լուսնի սպիտակ փայլն իրենց դեղին մետաղի մեջ հալեցնելով: Նա լսում էր, թե ինչպես հեռվում, շատ հեռվում, իրար ետևից հանգչում էին ղողանջները: Միաժամանակ լսում էր, թե ինչպես մի ուրիշ հեռվից, ծնվում և աճում էին նորանոր ղողանջներ: Նա մտովին հետևում էր նրանց, մինչև որ մոտենային, անցնեին իր կողքով և անհետանային այն անծանոթ հեռվում, դեպի ուր հառել էին իրենց հիպնոսացած հայացքները:

Նա գիտեր, որ մի քանի րոպե հետո այլևս նոր հնչյուններ չեն ծնվի և եղածները բոլորը կանցնեն, կմեղմանան, կթուլանան, կմարվեն, ապա կանհետանան: Նա վախով արդեն նկատում էր այդ: Հետզհետե ավելի ու ավելի սկսեցին նրա ականջին հասնել մարվող հնչյունները, նրանք աճեցին, շատացան իրենց մեջ լռեցրին ծագող հնչյունները, հետո մոտիկ հնչյունները: Ապա միանգամից սկսեցին իջնել, խորը, խորը, սկսեցին գնալ հեռու, հեռու, սկսեցին լսվել տխուր, տխուր… Ապա միանգամից տեղափոխվեցին Բուդաղյանի ականջների մեջ և այնտեղ մեռան… Դատարկ հարթության վրա փայլում էր ձանձրալի լուսինը: Ոչինչ հետաքրքիր չկար: Արշակը երեսը շուռ տվեց դեպի քաղաքը և սկսեց նայել: Սակայն նա մտածում էր քաղաքի մասին:

-Անցավ… գուցե վերջին քարավանն էր, վերջիններից մեկը, ժամանակավրեպ ուշացած, կարծես դուրս եկած Հազար ու մի գիշերների գրքից: Իսկ առավոտյան, նույն այդ ճանապարհով նորից կանցնեն սայլերն ու ֆուրգոնները և իրենց ետևից փոշու ամպեր բարձրացնելով կսուրան մուգ կապույտ ավտոները: Քարավանից մնացած կլինեն միայն ուղտերի թրիքի մի քանի կտորներ, ճանապարհի եզրերին…

-Անցավ,- մրմնջաց նա տխուր, կոտրված ձայնով ու խորը հոգոցով: Եվ նրան թվաց, թե խոսքը վերաբերում է քաղաքին՝ Երևանին: Երևանն է անցնողը, Երևանն է հեռացողը:

Մկրտիչ Արմեն՝ «Երևան»

Պատրաստեց՝ Արամ Պաչյանը

Դիտվել է 154 անգամ
loading...
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan