Հեղինակներ Հրապարակագիրներ
Այսօր՝ 28.Հունիս.2017, Ժամանակը Երևանում՝ 00:00
1USD = 0AMD
1EUR = 0AMD
1RUB = 0AMD
Եղանակը Երևանում՝
Ես էլ եմ երջանիկ, Վիգեն․․․ Հայտնաբերվ է բնակի դին Արայիկ Խանդոյանը ծեծի է ենթարկվել դատարանի նկ... ՀՀԿ ԳՄ նիստում ապագա վարչապետի հարց չի քննարկ... Թաիլանդը խոստացրել է օտարերկրացիների հետ կապվ... Նավթը համաշխարհային շուկայում կրկին էժանացել ... Մոսկվան պատրաստվում է հակադարձել Օբամայի սահմ... Կոնգրեսի առաջարկից մինչև սպառազինությունների ... Պաշտպանի աշխատակազմում սկսվել է գրավոր քննարկ... Սուդան մեկնած բժիշկները պարգևատրվեցին Ֆրիտյոֆ... Կոլումբիայում ձերբակալել են կոռուպցիայի դեմ պ... Շամիրամ գյուղում ավազակային հարձակում կատարել... Գրոհայինները Լիբիայում ՄԱԿ առաքելության աշխատ... Ավարտվել է Շենգավիթում երկու անձի սպանության ... Սուրբ Թերեզայի անվան բժշկական համալսարանը՝ կո... Թուրքմենստանում հրապարակայնորեն այրում են ծխա... Ինչու՞ ոստիկանությունը ժամանակին դեղորայք չի... Միասնական քննությունների ամփոփ արդյունքներն ո... Նպատակն առանց ինձ դատավարություն անցկացնելն է... Փաստաբանների նկատմամբ բռնություններ են կիրառվ...
Ամենաընթերցված լուրերը
Ես էլ եմ երջանիկ, Վիգեն․․․ Հայտնաբերվ է բնակի դին Արայիկ Խանդոյանը ծեծի է ենթարկվել դատարանի նկ... ՀՀԿ ԳՄ նիստում ապագա վարչապետի հարց չի քննարկ... Թաիլանդը խոստացրել է օտարերկրացիների հետ կապվ... Նավթը համաշխարհային շուկայում կրկին էժանացել ... Մոսկվան պատրաստվում է հակադարձել Օբամայի սահմ... Կոնգրեսի առաջարկից մինչև սպառազինությունների ... Պաշտպանի աշխատակազմում սկսվել է գրավոր քննարկ... Սուդան մեկնած բժիշկները պարգևատրվեցին Ֆրիտյոֆ... Կոլումբիայում ձերբակալել են կոռուպցիայի դեմ պ... Շամիրամ գյուղում ավազակային հարձակում կատարել... Գրոհայինները Լիբիայում ՄԱԿ առաքելության աշխատ... Ավարտվել է Շենգավիթում երկու անձի սպանության ... Սուրբ Թերեզայի անվան բժշկական համալսարանը՝ կո... Թուրքմենստանում հրապարակայնորեն այրում են ծխա... Ինչու՞ ոստիկանությունը ժամանակին դեղորայք չի... Միասնական քննությունների ամփոփ արդյունքներն ո... Նպատակն առանց ինձ դատավարություն անցկացնելն է... Փաստաբանների նկատմամբ բռնություններ են կիրառվ... Քննչական բաժինը նմանվում էր «դիսկոտեկի», զվար... Ստեփանակերտում մեկնարկել է «Բարձրագույն կրթու... Նախագահն այցելել է «Ռիբոկ» սպորտային ակումբ և... Պատահար Սևանա լճում (լրացված) Կյանքի կանոններ Ալեքսանդր Գրինից Սեւանա լճում մարդ է խեղդվել «Գազպրոմը» հեռանո՞ւմ է թուրքական շուկայից ՀՏ Հայկոն վիրահատվել է Կիբերհարձակումներին Միացյալ Թագավորությունը կ... Չեչնիայում կպայքարեն շիա մահմեդականության տար... Կապանում վթարային ջրանջատում կիրականացվի Պաշտոնյաների տղաները փեթակի բոռերն են, ովքեր ... Հետախուզում է հայտարարվել 21-ամյա երիտասարդի ... «Երեւան Մոլի» մոտ ավտոմեքենա է այրվել ԱՄՆ-ում գազային հեղափոխություն են հայտարարել ... «Սասնա ծռերի» գործով նիստը սկսվեց եւ անմիջապե... Արամ արք. Աթեշյանը պաշտոնազուրկ է արվել Կիեւը մեղարդել է Մոսկվային հատուկ նշանակությա... Սաուդյան Արաբիան չի մասնակցի Քաթարի հետ բանա... ՄԻՊ ներկայացուցչներն այցելել են ոստիկանությա... Մութ գործարք՝ խուլ ու համրերի շենքի բակում ... ՎԵՆՁԸ Նոր պաշտոնանկություն կառավարությունում Չունեն գործառույթներ պարզելու՝ ատեստատները կե... Դալլասի համալսարանում արտակարգ միջադեպ է տեղի... ՀՀԿ-ին անդամակցելով կրում եմ թիմային պատասխան... 96 հայց՝ ԱԺ ընտրությունների խախտումների վերաբ... «Երկիր Ծիրանի» խմբակցությունը դիմում է հղել Ե... Վենեսուելայի նախագահը սպառնացել է զենք կիրառե... Հրշեջ ու սանէպիդ ծառայություններն օրե՞նք են խ...
Հարցում

Քաղաքագրություն. Մ. Արմեն՝ «Երևան»

Եվ նա տեսավ քարավանը:
Զառիվայրով բարձրանալիս, երկնքի մուգ կապույտ ֆոնի վրա նա տեսավ հարյուրավոր ուղտերի խոշոր սիլուետները մեկը մյուսի ետևից: Լուսնի գունատ լույսի տակ գնում էր քարավանը և սպիտակ աղեղը կանգնած էր նառի գլխավերևում:

Ուղտերը, դեպի վեր խոյացող իրենց երկար վզերի վրա գլուխները բարձր պահած, հանդարտ օրորվում էին առաջ: Յուրաքանչյուր վայրկյան ծալվում ու բացվում էին նրանց բարձր ծնկների կնճիռները: Իրենց վզերի ահագին բարձրունքից նրանք վեհորեն նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Յուրաքանչյուր ուղտի վրա, բարձած իրեղենների միջև, նստած էր մի կին, կամ մենակ, կամ երեխայի հետ միասին: Այդ կանանց սպիտակ չադրաները պայծառ անդրադարձնում էին լուսնի լույսը և այդ լույսի տակ կարելի էր հաշվել չադրաների ամենափոքր նախշերն ու պուտերը:
-Գլա՛նգ, գլա՛նգ,- զնգզնգում էին բաժակաձև զանգակները և նրանց տակտի համաձայն, օրորվում էին կանայք ուղտերի սապատների միջև: Նրանք նայում էին առաջ, շատ առաջ և նրանց հայացքը խորն էր ուղտերի հայացքի պես և կարծես այդ հայացքը հասած էր դեպի ինչ-որ գալիք, ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը:

Ուղտերի մեջքերի վրա, երկու կողերն ի վար կախված երկուական հսկա պարկերի միջից, ուր բուրգեր լցված, փայլփլում էին երկուական կլոր կետեր: Դրանք երեխաների աչքեր էին, որոնց մեջ լուսինն էր արտացոլվել: Ուշադիր զանգակաների ձայնին նրանք զարմացած ու լուրջ նայում էին առաջ, շատ առաջ, ուր հեռվի և մթան շղարշում կորած անհատականությունն էր և ուր չէր կարող հասնել քարավանապետի հայացքը: Ներքևում, գետի վրայով, յուրաքանչյուր տասնյակ ուղտի առջևից գնում էին երկու-երեքական տղամարդիկ, անլսելի զրուցելով միմյանց հետ: Նրանց փափախների վրա տատանվում էին ուղտերի վզերի ստվերները և բաժակաձև զանգակներից ձայնը ներքև հորդելով՝ թաղվում էր նրանց փափախների գռուզի մեջ:

Եվ անցնում է քարավանը:
Երկար, երկար, նրա երկու ծայրերը կորչում էին հեռուներ մթության մեջ: Թվում էր, թե անվերջ և անսկիզբ քարավանն է դա, կյանքի քարավանը, որի մասին երգել են բազմաթիվ պարսիկ դերվիշները, թուրք շահիրներն ու հայ աշուղները: Եվ Արշակ Բուդաղյանն անակնթարթ նայում էր այդ քարավանին, որի միալար ղողանջն ու օրորը երազի նման պատում էին նրան իրենց շղարշով: Նա միաժամանակ լսում էր և անցած զանգակների, որոնք անցնում էին իր դեմից, լուսնի սպիտակ փայլն իրենց դեղին մետաղի մեջ հալեցնելով: Նա լսում էր, թե ինչպես հեռվում, շատ հեռվում, իրար ետևից հանգչում էին ղողանջները: Միաժամանակ լսում էր, թե ինչպես մի ուրիշ հեռվից, ծնվում և աճում էին նորանոր ղողանջներ: Նա մտովին հետևում էր նրանց, մինչև որ մոտենային, անցնեին իր կողքով և անհետանային այն անծանոթ հեռվում, դեպի ուր հառել էին իրենց հիպնոսացած հայացքները:

Նա գիտեր, որ մի քանի րոպե հետո այլևս նոր հնչյուններ չեն ծնվի և եղածները բոլորը կանցնեն, կմեղմանան, կթուլանան, կմարվեն, ապա կանհետանան: Նա վախով արդեն նկատում էր այդ: Հետզհետե ավելի ու ավելի սկսեցին նրա ականջին հասնել մարվող հնչյունները, նրանք աճեցին, շատացան իրենց մեջ լռեցրին ծագող հնչյունները, հետո մոտիկ հնչյունները: Ապա միանգամից սկսեցին իջնել, խորը, խորը, սկսեցին գնալ հեռու, հեռու, սկսեցին լսվել տխուր, տխուր… Ապա միանգամից տեղափոխվեցին Բուդաղյանի ականջների մեջ և այնտեղ մեռան… Դատարկ հարթության վրա փայլում էր ձանձրալի լուսինը: Ոչինչ հետաքրքիր չկար: Արշակը երեսը շուռ տվեց դեպի քաղաքը և սկսեց նայել: Սակայն նա մտածում էր քաղաքի մասին:

-Անցավ… գուցե վերջին քարավանն էր, վերջիններից մեկը, ժամանակավրեպ ուշացած, կարծես դուրս եկած Հազար ու մի գիշերների գրքից: Իսկ առավոտյան, նույն այդ ճանապարհով նորից կանցնեն սայլերն ու ֆուրգոնները և իրենց ետևից փոշու ամպեր բարձրացնելով կսուրան մուգ կապույտ ավտոները: Քարավանից մնացած կլինեն միայն ուղտերի թրիքի մի քանի կտորներ, ճանապարհի եզրերին…

-Անցավ,- մրմնջաց նա տխուր, կոտրված ձայնով ու խորը հոգոցով: Եվ նրան թվաց, թե խոսքը վերաբերում է քաղաքին՝ Երևանին: Երևանն է անցնողը, Երևանն է հեռացողը:

Մկրտիչ Արմեն՝ «Երևան»

Պատրաստեց՝ Արամ Պաչյանը

Դիտվել է 160 անգամ
loading...
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan